NEW YORK COLLEGE

Αθήνα, 10 Ιουλίου 2017

Αποφοίτηση New York College: Η πρώτη μέρα της υπόλοιπης ζωής τους!

Ήταν μια βραδιά που τα είχε όλα: Ενθουσιασμό, χαρά, συγκίνηση, πολιτικό λόγο, ελπιδοφόρα μηνύματα αλλά κυρίως τη βεβαιότητα ότι οι νέοι πτυχιούχοι βαδίζουν με εφόδια προς το μέλλον τους! Και αυτό διότι τα πτυχία Bachelor, Master και PhD από Αμερικανικά και Ευρωπαϊκά Πανεπιστήμια, τα οποία απέκτησαν οι απόφοιτοι-με σπουδές εξ’ ολοκλήρου στην Ελλάδα- αποτελούν εχέγγυο όχι απλά για την επαγγελματική τους αποκατάσταση αλλά και τη βέβαιη εξέλιξή τους!

Αναγνώριση επαγγελματικών δικαιωμάτων αποφοίτων κολλεγίων μέσω ΣΑΕΠ.

Τι γίνεται όμως με τους χιλιάδες αποφοίτους που τα πτυχία τους δεν αναγνωρίστηκαν;

Μήπως είμαστε μαλάκες; (2)

Γράφει ο Gianapo

 

Ξεσκίζουν τα ιμάτια τους τα πρωϊνάδικα, τα μεσημεριανάδικα και τα βραδυνάδικα με την πώληση των κόκκινων δανείων στα ξένα κοράκια.

 

Πιέζουν την Κυβέρνηση και τις τράπεζες να απευθυνθούν αρχικά στους δανειολήπτες (οι οποίοι θα δώσουν τα ίδια ή περισσότερα χρήματα από τα κοράκια) για να εξοφλήσουν τα δάνειά τους.

 

Δεν μας λένε όμως που θα βρούνε (εφάπαξ) τα χρήματα για να αγοράσουν τα δάνειά τους;

 

Μήπως εννοούν τα λαμόγια που έβγαλαν τα χρήματά τους στο εξωτερικό και σταμάτησαν να πληρώνουν, περιμένοντας να ευνοηθούν;

ΠΩΛΕΙΤΑΙ

Πατάτες!!! εδώ οι καλές πατάτες, πάρτε κυρίες και κύριοι καλές πατάτες.
Το Datsun σταμάτησε στην πλατεία του χωριού και ο Πρωθυπουργός διαλαλούσε την πραμάτεια του.
Καλά λιμάνια έχουμε κοψοχρονιά, περάστε κύριοι.
Το Ελληνικό σκοτώνουμε, ευκαιρίαααα.
Τζάμπα εργαζόμενους εξάγουμε. περάστε κόσμε.
Πλεόνασμα μοιράζουμε, τρέξτε να προλάβετε.
Μνημόνια υπογράφουμε, το Σύνταγμα το γράφουμε αλληλούια.

Ένας γάμος και πολλές κηδείες

 Γράφει ο Gianapo


ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ

Ένας γάμος και πολλές κηδείες

 Από την ημέρα που η Εθνική αποφάσισε την απορρόφηση της Eurobank με άνωθεν εντολή και ανακοίνωσε την εθελουσία έξοδο δύο χιλιάδων υπαλλήλων της, κύλησε πολύ νερό στο αυλάκι.
Οι όροι της εθελουσίας και τα ποσά που θα δαπανηθούν ( σύμφωνα με έγκυρες διαρρεύσεις των συλλόγων ) μάλλον ευνοούν τους υψηλόμισθους. Και αν πιστέψουμε ότι το πάνω όριο έγινε μετά από απαίτηση κάποιου συλλόγου 250.000€, τότε δεν θα περισσέψουν χρήματα για την κηδεία.

Το δόγμα του Πα(σόκ)

Γράφει ο Gianapo

Πολλοί από εσάς όπως άλλωστε και εγώ έχετε διαβάσει το βιβλίο της Naomi Klein " Το δόγμα του Σοκ". Σίγουρα οι τρίχες σας σηκώθηκαν και ξανακάθησαν πολλές φορές και τα νεύρα σας έγιναν τσατάλια διαβάζοντας για τις ίντριγκες των *σπουδαστών* της σχολής του Σικάγου και των καπιταλιστών αφεντικών τους. Πιστέψατε τότε, κι εσείς όπως κι εγώ, ότι αυτό το πράγμα δεν υπάρχει. Ότι διαβάσατε το απόλυτο βιβλίο συνωμοσίας, δυσκολευόμενοι να παραδεχτείτε όλα όσα έγραφε ( αν τα παραδεχτήκατε), όντας σίγουροι ότι μετά από αυτό τίποτε άλλο πλέον από εδώ και στο εξής θα μπορούσε να σας εξιτάρει.
Να όμως που γελαστήκαμε.

Σαν παραμύθι...

Γράφει ο Gianapo

Μια φορά κι έναν καιρό, ήτανε μια χώρα που τη λέγανε γΕλλάδα. Η γεωγραφική της θέση ήταν στο κέντρο του παράδεισου και ο πλούτος συναισθημάτων των κατοίκων της ήταν ικανός να γεμίσει όλους τους κατοίκους της γης.
Αλλά επειδή δεν υπάρχει παραμύθι των παιδικών μας χρόνων χωρίς δράκο, επιβάλλεται και εγώ να χρησιμοποιήσω έναν δράκο. Αλλά γιατί έναν; Θα χρησιμοποιήσω πολλούς. Πρώτα-πρώτα σε αυτή τη χώρα ζούσε ο δράκος Θ. Πάγκαλος που ήταν επιφορτισμένος με το να μοιράζει τις ευθύνες των κυβερνώντων στο λαό. Άλλος δράκος ήταν ο Ευαγγ. Βενιζέλος που είχε αναλάβει εργολαβικά την

ΚΩΛΟΕΛΛΗΝΕΣ

Γράφει ο Gianapo

Λοιπόν κωλοέλληνα, κοίτα. Βαρέθηκα να σε ακούω μέρα-νύχτα να διαμαρτύρεσαι για τα μέτρα που παίρνει η κυβέρνηση που σε οδηγούν στην ανεργία, στην απελπισία, στην πείνα και τον εξευτελισμό. Κοιτάξου μια φορά στον καθρέφτη και πες την αλήθεια τουλάχιστον στον εαυτό σου. Τα θέλει ο κώλος σου. Και όχι μόνο τα θέλει, αλλά τα ζητάει με μανία.
Ψάξε να βρεις έναν συγγενή σου, έναν γείτονα, έναν συνάδελφο σου, έναν Έλληνα που να έζησε σε μια περίοδο χωρίς Καραμανλή, χωρίς Παπανδρέου, χωρίς Μητσοτάκη. Δεν βρήκες ε! Που να βρεις! Ψήφισες ποτέ κάτι άλλο;

ΑΝ ΗΜΑΣΤΑΝ ΟΛΟΙ ΕΚΕΙ....

Γράφει ο Gianapo

Τρίτη, 28/06/2011

Κάθεσαι στον καναπέ του σπιτιού σου και παρακολουθείς με αγωνία τηλεόραση.
Σήμερα είναι η ψηφοφορία για το μεσοπρόθεσμο και αύριο για τον εφαρμοστικό Νόμο. Βλέπεις τον κόσμο να διαμαρτύρεται και προσπαθείς να υπολογίσεις αν η μαζικότητα του και η αγωνιστικότητα του μπορεί να ανατρέψει τους συσχετισμούς.
Μετράς και ξαναμετράς τα κουκιά και δεν σου βγαίνουν. Είσαι ενήμερος για την ανατροπή που θα έρθει στη ζωή σου αν περάσουν και έχεις αρχίσει να τρέμεις.
Παρόλα αυτά δεκάδες χιλιάδες λαού εξακολουθούν να αντιστέκονται, κόντρα στις δυνάμεις καταστολής, κόντρα στις πολιτικές δυνάμεις της χώρας, κόντρα στους Ευρωπαίους εταίρους μας. Η πίστη σου για πιθανή νίκη των δυνάμεων του λαού αναπτερώνεται και αρχίζεις να ελπίζεις.

Πάμε πλατεία;

Γράφει ο Gianapo

Κοιτάξτε. Έχω σταματήσει να δίνω σημασία στα πολιτικά κόμματα και σας καλώ να κάνετε το ίδιο. Κάποιοι ίσως να πιστεύουν ότι η συγκέντρωση του γΕλληνικού λαού στις πλατείες, είναι ένας τρόπος εκτόνωσης, μια καινούργια φούσκα που θα ξεφουσκώσει σιγά - σιγά χωρίς να προκαλέσει θόρυβο.
Όμως κάνουν λάθος. Αυτή η φούσκα πρέπει να σκάσει και θα σκάσει κάνοντας τέτοιο θόρυβο που θα τρομοκρατήσει κάθε φορέα εξουσίας.
Χωρίς καλά - καλά να το καταλάβουμε έχουμε ήδη καταγράψει πολλές νίκες.
Πρώτη νίκη είναι ο φόβος που προκαλέσαμε στους βουλευτές έτσι ώστε να μην τολμούν να ξεμυτίσουν στην κοινωνία.
Κάποιοι από αυτούς μαζεύουν υπογραφές και αρχίζουν να διαφοροποιούνται από τις επιλογές της κυβέρνησης. ( Μην τους πιστεύετε, ας γίνει πρώτα η ψηφοφορία για το μεσοπρόθεσμο και βλέπουμε).
Ξυπνήσαμε και ξυπνήσαμε μαζί μας Συνταγματολόγους, Καθηγητές, Καλλιτέχνες και ιδιαίτερα δεκάδες χιλιάδες απλό κόσμο.

Η sexy Καμαριέρα

Γράφει ο Gianapo
 
Πριν λίγες μέρες, όταν η Γαλλία άρχισε πρώτη την αεροπορική επίθεση στην Λιβύη, όλοι αναρωτιόμασταν γιατί; Τώρα ξέρουμε. Ο Mr Σαρκοζί πλήρωνε προκαταβολικά τον Ομπάμα για μια μικρή εκδούλευση που θα ερχόταν αργότερα.
Βλέπετε, εκτός από τις εκλογές ( που από μόνες τους τίποτε δεν μπορούν να αλλάξουν), υπάρχουν και οι συνωμοσίες, οι οποίες γίνονται πάντοτε ελέω της άρχουσας τάξης, και αλλάζουν την ροή της Ιστορίας.
Οι προεδρικές εκλογές στη Γαλλία (Απρίλιος - Μάιος 2012) ήταν η αιτία για την αεροπορική επίθεση της Γαλλίας στο καθεστώς Καντάφι.
Έπρεπε κατά κάποιον τρόπο να εξοντωθεί ο μοναδικός του αντίπαλος    ( Ο υποψήφιος πρόεδρος των σοσιαλιστών και κατά συνέπεια υποψήφιος πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας ) Mr Δ.Ν.Τ. ή κος Στρος Καν.

ΠΙΤΣΕΣ ΜΠΛΕ...

Γράφει ο Gianapo



Στράγγιξαν τους μαστούς της γΕλλάδας.
Ρούφηξαν μέχρι το μεδούλι τους φυσικούς της πόρους.
Άφησαν τους βρυκόλακες της παγκοσμιοποίησης
να υποθηκεύσουν το μέλλον του λαού της.

Έχουν αναλάβει την ευθύνη του λαού της τα τελευταία σαράντα χρόνια.
Αποφασίζουν ενάντια στη θέλησή του.
Εκτόξευσαν το δημόσιο χρέος στα ουράνια.
Αυτοαποκαλούνται υπηρέτες του λαού.

ΠΟΥΤΑΝΕΣ...

Γράφει ο Gianapo

Σήμερα θα μιλήσουμε για πουτάνες. Όμως όχι για πουτάνες της σειράς, ούτε για πουτάνες που η ζωή τις ανάγκασε να βγουν στο πεζοδρόμιο για βιοποριστικούς λόγους.
Οι δικές μου πουτάνες είναι στο δρόμο εκ γενετής. Αγαπούν τη δουλειά τους και την κάνουν με κέφι και ευχαρίστηση. Είναι θηλυκές αλλά και αρσενικές και καταλαμβάνουν μεγάλο χώρο στον παγκόσμιο χάρτη της οικονομίας και της πολιτικής.
Είναι οι πουτάνες κράτη, οι πουτάνες ηγέτες, οι πουτάνες δικτάτορες, οι πουτάνες κερδοσκόποι, οι πουτάνες...

Πεταλούδες...

Γράφει ο Gianapo


Νύχτα.
Απόψε ο θάνατος έστησε καρτέρι.
Στην άκρη του χωριού ο Υιός Θεού κάνει την εμφάνιση του.
Βαδίζει μόνος και δείχνει να χαμογελάει.
Ο θάνατος τον βλέπει και σηκώνει το δρεπάνι του.
Εκείνος ατάραχος συνεχίζει την πορεία του.
Τριάντα τρία βήματα τον χωρίζουν απ' την αιωνιότητα.
Όσα και τα χρόνια της μέχρι σήμερα ζωής του.
Ξαφνικά κοντοστέκεται.

ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ή ΣΤΗΝ ΑΓΚΑΛΙΑ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ

Γράφει ο Gianapo

Όχι δεν θα σας κάνω τη χάρη να πεθάνω. Αφού η ανάσταση επιβάλλεται να περάσει μέσα απ' τον θάνατο, σας την χαρίζω.
Εγώ θα μείνω ζωντανή και θα παρακολουθώ απ' το παράθυρό μου τα δρώμενα.
Ίσως ο δικός σας θάνατος και η δική σας ανάσταση, οδηγήσουν τους ανθρώπους σε μια άλλη λογική, τους δώσουν ένα καινούργιο όραμα, τους οδηγήσουν από την πόρτα της αλαζονείας στο παράθυρο της αλληλοβοήθειας.
Η γΕλλάδα σκεφτόταν δυνατά και εγώ κρυμμένος στην γωνία την άκουγα σκεπτικός. Ήξερα πως δεν είναι σε θέση να αποφασίζει, είχα πληροφορηθεί την απόφαση για την επικείμενη σταύρωση της, γνώριζα ότι δεν θα υπάρξει ανάσταση....

VENCEREMOS

Γράφει ο Gianapo

Κοίτα. Η νύχτα σήμερα θυμίζει πεθαμένο λικέρ. Η χώρα έχει πάρει την κάτω βόλτα και οι πολιτικοί μας έχουν εναποθέσει τη σωτηρία της στην Τρόικα.
Όμως τι κάνει ο λαός; Τι κάνουν οι εργαζόμενοι; Τι κάνεις εσύ; Τι κάνω εγώ; Τι κάνουμε όλοι; Τίποτε. Ναι! Απολύτως τίποτε.
Όσο περιμένουμε από τους άλλους να λύσουν το πρόβλημα μας, όσο αντιγράφοντας τους πολιτικούς μας εναποθέτουμε την λύση των προβλημάτων μας στους άλλους, τόσο το πρόβλημα γιγαντώνεται, τόσο η λύση απομακρύνεται τόσο γινόμαστε έρμαιο των ίδιων μας των πράξεων ( ή αν θέλετε της απραξίας μας ).

Eγώ, ο Σεισμός

Γράφει ο Gianapo

Λοιπόν κύριοι, σας λυπάμαι.
Έχετε ξεπεράσει κάθε όριο.
Επειδή αποφάσισα να σας αφήσω για αρκετό καιρό ήσυχους νομίσατε ότι έχετε απαλλαγεί οριστικά από εμένα. Ανεβήκατε στους θρόνους σας, καθίσατε όσο πιο αναπαυτικά γίνεται στις βελούδινες πολυθρόνες σας και αυτοαναγορευτήκατε σε θεούς.
Ποτέ δεν πέρασε απ΄το φτωχό σας μυαλουδάκι η ιδέα ότι ίσως υπάρχω και απλά παρακολουθώ χαμογελαστός αυτά που κάνετε περιμένοντας την αποθράσυνση σας για να επέμβω.
Λοιπόν κύριοι, αποθρασυνθήκατε.
Αυτονόητο είναι ότι εγώ έπρεπε να επέμβω.
Και επενέβην.

Ο ΡΟΛΟΣ ΤΩΝ ΤΡΑΠΕΖΩΝ ΚΑΙ ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΕΙΝΑΙ

Γράφει ο Gianapo

Άραγε μπορούν οι τράπεζες να βοηθήσουν την γΕλλάδα στον δρόμο προς την έξοδο από την κρίση;
Η απάντηση στο ερώτημα δεν είναι τόσο εύκολη όσο φαίνεται.
Και αυτό γιατί η ερώτηση είναι μάλλον ρητορική.
Η σωστή ερώτηση είναι:
Είναι διατεθειμένες οι τράπεζες να περιορίσουν για ορισμένο χρονικό διάστημα την κερδοφορία τους προς όφελος του λαού και της πατρίδας;
Δεκαπέντε μήνες μετά την είσοδο της γΕλλάδας στην κρίση η απάντηση που αυθόρμητα βγαίνει από τα χείλη μας, είναι όχι.

Ο ΘΕΟΣ ΕΓΚΑΤΕΛΕΙΨΕ ΤΟ ΣΚΑΦΟΣ

Γράφει ο Gianapo

Δεν φθάνει να πιστεύεις στον Θεό, πρέπει να πιστεύει και αυτός σε εσένα.
Όμως την εποχή της κρίσης ο Θεός αρνούμενος να αναλάβει τις ευθύνες του, εγκατέλειψε το σκάφος αφήνοντας το πηδάλιο στον Γιωργάκη.
Ο Γεωργάκης παλιός καπετάνιος σε δίμετρη βάρκα θεωρεί σίγουρο ότι το υπερωκεάνιο είναι γι αυτόν παιχνιδάκι.
Επιλέγει λοιπόν το κατάλληλο πλήρωμα, βάζει μπροστά τις μηχανές, και το πλοίο αναχωρεί για νέες περιπέτειες.
Το πλοίο ξεκίνησε, το λιμάνι απομακρύνετε σιγά - σιγά, και η επιστροφή στo λιμάνι είναι μάλλον απίθανη.
Τώρα υποθέτοντας πως το πλοίο είναι η γΕλλάδα, ο καπετάνιος ο πρωθυπουργός, οι αξιωματικοί η κυβέρνηση και το κατώτερο πλήρωμα οι βουλευτές, είναι εύκολο να καταλάβουμε πως φθάσαμε στην κατάσταση που βρισκόμαστε.

ΑΣ ΕΧΟΥΜΕ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ ΣΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

Γράφει ο Gianapo

Τι είναι λοιπόν Δημοκρατία;
Γιατί τον τελευταίο καιρό όλο και περισσότεροι κυβερνητικοί βουλευτές και υπουργοί κατηγορούν τον γΕλληνικό λαό ( και όχι μόνο ) για έλλειψη Δημοκρατίας;
Ζητώ συγγνώμη αλλά είμαι υποχρεωμένος να συμφωνήσω απόλυτα μαζί τους.
Ο Κύριος Πάγκαλος, αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, έχει κάθε δικαίωμα κάνοντας χρήση των δημοκρατικών του δικαιωμάτων να πληροφορεί τον γΕλληνικό λαό ότι μαζί τα φάγανε, να απευθύνεται στον λαό αποκαλώντας τον κοπρίτη, να παρίσταται σε εκδήλωση σε πανεπιστήμιο του Παρισιού προς τιμή του Κώστα Γαβρά.
Έχει κάθε δικαίωμα που πηγάζει απ΄ την δική μας ψήφο, να μας χλευάζει, να μας θεωρεί υποδεέστερα όντα, να μας κατηγορεί για επίθεση εναντίον του, να μας κατατάσσει σε βολικά για αυτόν πολιτικά ή και ιδεολογικά σχήματα.

Ένα παραμύθι για να ξυπνήσουμε....

Γραφει ο Gianapo



Μια φορά και έναν καιρό ήταν μια όμορφη χώρα που την έλεγαν γΕλλάδα.
Την χώρα αυτή την κυβερνούσαν πολιτικοί που το μόνο που τους ενδιέφερε ήταν η δική τους προβολή και καλοπέραση. Ήθελαν να κυβερνούν τη χώρα, να απομυζούν τον πλούτο της και με λίγα λόγια να περνάνε ζωή χαρισάμενη.
Κάποτε η γΕλλάδα λόγω της απαράδεκτης πολιτικής που ασκούσαν οι πολιτικοί της βρέθηκε στο στόχαστρο των διεθνών κερδοσκόπων δανειστών της και τα πράγματα αγρίεψαν.
Τότε οι πολιτικοί που έτυχε να την κυβερνάνε τη χώρα, ( και οι άλλοι το ίδιο θα έκαναν), αποφάσισαν να υποθηκέψουν το μέλλον του λαού τους, να ξεπουλήσουν τη ζωή των γενεών που έρχονται, να διαλύσουν τα εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα των υπηκόων της, με μοναδικό αντάλλαγμα τη διατήρηση των δικών τους δικαιωμάτων και της κοινωνικής τους θέσης.