Τρίτη, 2 Σεπτεμβρίου 2014

Οι γελοιογραφίες της ημέρας!

ΠΑΣΟΚ: Το πτώμα που γιορτάζει

ΠΑΣΟΚ
Το ΠΑΣΟΚ γιορτάζει τα σαράντα του χρόνια με ανασκαφές στον τάφο του Ανδρέα Παπανδρέου, ενώ οι οπαδοί του Γιώργου Παπανδρέου -ναι, υπάρχουν και τέτοιοι- προκαλούν τους οπαδούς του Ευάγγελου Βενιζέλου (ναι, υπάρχουν και τέτοιοι), με το σύνθημα «Γιώργο γερά, να φύγει η Δεξιά».


Αντιπαρέρχομαι το ότι πρέπει να είσαι εντελώς σκουλήκι για να είσαι ΠΑΣΟΚ το 2014 -και να μιλάς μάλιστα για Δεξιά, ενώ το κόμμα σου συνεργάζεται στην κυβέρνηση με τη Νέα Δημοκρατία τα τελευταία χρόνια-, και στέκομαι στο ότι δεν έχουμε πάθει όλοι αμνησία.

Για μια κανάτα κρασί

170 Richard Feynman - The Universe Is In A Glass Of Wine
«Μια φορά κι έναν καιρό υπήρχε... άλλος ένας βασιλιάς.

Ήταν ο μονάρχης μιας μικρής χώρας που την έλεγαν το Πριγκιπάτο της Αμπελοχώρας. Το βασίλειό του ήταν γεμάτο αμπέλια, και όλοι οι υπήκοοί του ασχολούνταν με την παραγωγή κρασιού. Με την εξαγωγή σε άλλες χώρες, οι δεκαπέντε χιλιάδες οικογένειες που κατοικούσαν στην Αμπελοχώρα κέρδιζαν αρκετά για να ζουν καλά, να πληρώνουν τους φόρους τους και να απολαμβάνουν ορισμένες πολυτέλειες.

Επί πολλά χρόνια ο βασιλιάς μελετούσε τα οικονομικά τού βασιλείου του. Ήταν δίκαιος μονάρχης, με κατανόηση, και δεν ήθελε να νιώθει πως βάζει χέρι στις τσέπες των κατοίκων της Αμπελοχώρας. Γι' αυτό έκανε μεγάλες προσπάθειες να βρίσκει τρόπους να μειώνει τους φόρους.

Δευτέρα, 1 Σεπτεμβρίου 2014

Οι γελοιογραφίες της ημέρας!

Η κτηνώδης ελπίδα


 
Βλέπω αυτές τις φώτο απ' τη Γάζα. Δεν έχω τσεκάρει εκατό τοις εκατό αν είναι αυθεντικές, ακόμη κι αν τυχόν δεν είναι όμως, δεν παύουν να είναι αληθινές. Μετά την εκεχειρία τα παιδιά βγήκαν στη θάλασσα και το γιορτάζουν. Αυτή η κτηνώδης δύναμη της ζωής να μη σταματά να συνεχίζεται. Να προσπερνά τους νεκρούς και να προχωρά με τους ζωντανούς. Και να λέει στον θάνατο, μπορεί να είσαι πιο αμετάκλητος από μένα, αλλά εγώ είμαι πιο ξεροκέφαλη από σένα. Επιμένω παρά την παρουσία σου. Δεν κοιτάζω άλλο πίσω. Κοιτάζω μόνο μπροστά. Κι ας ξέρω ότι στο τέρμα του μπροστά είσαι εσύ. Σε αψηφώ. Σε περιγελώ. Γελάω. Κολυμπάω. Παίζω. Ζω.

Εύκολη ζωή, χαμένη λάμψη.


Εύκολη ζωή, χαμένη λάμψη.

Εύκολη ζωή παντού. Μαλακοί άνθρωποι, ρυτιδιάζουν με μια απορία στο βλέμμα. Εύκολες επιλογές, εύκολες ανθρώπινες σχέσεις χωρίς πολύ προσπάθεια, εύκολη καταστολή. ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ. Χάνεσαι, πέφτεις και δήθεν σ’ αρέσει. Δήθεν σ' αρέσει το τίποτα, ΔΗΘΕΝ.

Πιες ότι γουστάρεις όμως! Κάπνισε ότι βρεις να σε στείλει αλλού, μιας και εδώ προφανώς δεν αντέχεις. Κοιμήσου 24ωρα άμα αυτό σε ευχαριστεί! Ξόδεψε όσα λεφτά γουστάρεις και πηδήξου με όποιον θέλεις! Να την η εύκολη ‘ευτυχία’ σου που με αηδιάζει, να τη χαίρεσαι τη φρίκη σου!

Ενημέρωση στα χρόνια της χολέρας..*

     Πριν λίγες μέρες και για κάμποσο καιρό ο ''πρωθυπουργός'' έμεινε κλινήρης στην μεγαλύτερη και πολυτελέστερη ξενοδοχειακή μονάδα της χώρας, δίπλα στο χωριό του.

     Τα καθεστωτικά ΜΜΕ συσκότισαν τελείως το γεγονός. Δεν έχει σημασία γιατί.
     Σημασία έχει ότι μαθαίνουμε μόνον ό,τι θέλουν αυτοί. Και όπως το θέλουν. Και από όποια σκοπιά τους βολεύει!

Κυριακή, 31 Αυγούστου 2014

Οι γελοιογραφίες του Σαββατοκύριακου!

Underwood, Lagavulin, Jack Daniel, Kamus και Schopenhauer


Χτυπάει το κινητό. Κυριακή 27 Ιουλίου 2014. "Απόκρυψη". Ώρα 00:07.
Το απαντάω: -"Ναι;"
-"Τα πάθη του κόσμου. Σοπενάουερ".
Μου παίρνει λίγο χρόνο να απαντήσω: -"Ο επαναστατημένος άνθρωπος. Καμύ".
Κλείνω. Χαμογελάω.
Κάθε φορά που κατεβαίνει Αθήνα και βρισκόμαστε, ξανασυστηνόμαστε.
"Είμαστε ό,τι διαβάζουμε" είχαμε πει, τότε, με μια φωνή, διαφωνώντας με της Ζωής το "Είμαστε ό,τι πίνουμε", που φώναξε όταν φεύγαμε τελευταίοι και μεθυσμένοι από το Galaxy, στις 5 η ώρα το πρωί, 22 Δεκεμβρίου του 1999. Θυμάμαι την ημερομηνία. Ήταν η τελευταία φορά που είδαμε τη Ζωή.
Σταματάω ταξί. Μπαίνω. Κλείνω την πόρτα: -"Σταδίου. Στην παλιά Βουλή". Κοιτάζω μονίμως έξω από το παράθυρο για να μη μου πιάσει την κουβέντα ο ταξιτζής.

Πανούκλα!

J
Τρόμος έχει κυριεύσει τον δυτικό κόσμο, μετά την αποκάλυψη πως οι τζιχαντιστές διαθέτουν την τεχνογνωσία για την κατασκευή φορητών βιολογικών όπλων και σκοπεύουν να εξαπλώσουν στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ τον ιό της βουβωνικής πανώλης, σπέρνοντας μαζικό όλεθρο.


Σύμφωνα με πληροφορίες από το τζιχαντικό ρεπορτάζ, οι τζιχαντιστές συνειδητοποίησαν πως θα τους πάρει πολλά χρόνια για να κόψουν τα κεφάλια όλων των Ευρωπαίων και των Αμερικανών, οπότε αποφάσισαν να μας μολύνουν με πανούκλα για να πεθαίνουμε κατά χιλιάδες και να μην χάνουν χρόνο με τα μαχαίρια.

Έλα να επιστρέφουν και οι τελευταίοι!


Έλα να επιστρέφουν και οι τελευταίοι!

Ο φόβος και η απαξίωση. Το νόμιμο και το ηθικό. Οι δημόσιοι υπάλληλοι. Οι ιδιωτικοί. Οι άνεργοι. Οι ανασφάλιστοι. Οι ασθενείς. Οι γιατρεμένοι και οι Γιατροί.
Η κάθε ατέρμονη μέρα. Που χίλια μύρια φέρνει. Που μοιάζει να μην φτάνω. Γιατί είμαι μόνος. Το κακό μου το φλάρο! Πότε είχα παρέα για να χω και τώρα...

Μα είμαστε πάντα μόνοι τελικά; Κανείς ποτέ δε νοιάζεται; Όλα είναι χύμα; Αμπέλι ξέφραγο; Πφ! Τι ώρα πήγε; Άντε να σχολάσω. Δεν πάει άλλο. Και τι μέρα είναι σήμερα; Φτουουου! Δεν είναι Παρασκευή! Τι να φάω; Έχω πάρει και τόσα κιλά. Από την στεναχώρια και το άγχος είναι. Όσο και να προσέχεις τελικά αν δεν είσαι σε ψυχολογία... Μα που να ηρεμήσεις εδώ μέσα... Να, έρχεται και ο προϊστάμενος. Αυτός μας έλειπε... Καλός άνθρωπος, δε λέω. Δε βαριέσαι. Μη δεν είμαστε όλοι καλοί; Τρεις καλοί. Τι να θέλει πάλι; Δε μας αφήνει και αυτός ήσυχους; Μα τι να πρωτοκάνει κι αυτός; Έχε χάρη που τώρα δε κάνω τίποτε και που είμαι καλός άνθρωπος... Τρεις καλός κι εγώ!

Σάββατο, 30 Αυγούστου 2014

Θα χυθεί αίμα


Θα χυθεί αίμα και δεν θα είναι των πραγματικών ενόχων. Δεν θα στηθεί κανείς από τους φανερούς
υπαίτιους των καθημερινών τραγωδιών εκατομμυρίων Ελλήνων σε κανένα εδώλιο κατηγορουμένου και σε καμία γκιλοτίνα. Το αίμα θα είναι του γείτονα, του συγγενή, του άγνωστου καθημερινού ανθρώπου που μάς σπρώχνει αλαφιασμένος στον δρόμο λόγω του οικονομικού του αδιεξόδου. Η μη έγκαιρη αντίδραση του λαού και η μη απονομή δικαιοσύνης θα φέρει το μαχαίρι στο χέρι και από εκεί σε αυτόν που είναι η αφορμή, πολλές φορές η κατά φαντασία αφορμή, και όχι η αιτία. 

Κολασμένος Σεπτέμβριος

S
Οι μέρες των διακοπών τελείωσαν -ή τελειώνουν- και ο Σεπτέμβριος αναμένεται να είναι ένας δύσκολος και κολασμένος μήνας για τους Έλληνες, σε αντίθεση με τους προηγούμενους μήνες που ήταν ανέμελοι και χαρωποί.


Τι θα γίνει με την Τρόικα τον Σεπτέμβριο;

Θα έρθει η Τρόικα στην Ελλάδα ή οι συναντήσεις θα γίνουν στο Παρίσι, στις Μπαχάμες και στη Γη του Πυρός;

Όρκος

Με τυμπανοκρουσίες ορκίστηκαν οι νέοι περιφερειάρχες, οι νέοι δήμαρχοι, οι νέοι δημοτικοί και κοινοτικοί σύμβουλοι. Άλλοι επέλεξαν τον θρησκευτικό όρκο και άλλοι τον πολιτικό όρκο. Κρίμα που δεν είχαν την δυνατότητα να δώσουν και έναν στρατιωτικό όρκο, ώστε να υπάρχει ακόμα μεγαλύτερη ποικιλία.


Γιατί ορκίζονται οι δήμαρχοι, οι περιφερειάρχες και οι δημοτικοί και κοινοτικοί σύμβουλοι;

Γιατί ορκίζονται οι πολιτικοί;

Να σ' αγαπάς...


Να σ' αγαπάς...

Ξυπνάς πάντα με τον ίδιο αναστεναγμό, εαυτέ μου.
Το μαξιλάρι ρουφά για λίγες ώρες τις πανικόβλητες σκέψεις σου και μετά επιστρέφουν σε εσένα.
Ερινύες, αμφιβολίες, φόβοι, άπιαστα όνειρα δημιουργούν ομίχλη μέσα στο δωμάτιο.
Νομίζεις θα πνιγείς, εύχεσαι να υπήρχε κάποιος τρόπος να τα βγάλεις πέρα, να πληρώσεις όσα χρωστάς, να προλάβεις διορίες, να καταφέρεις να φτάσεις εγκαίρως σπίτι για το μεσημεριανό, να βρεις χρόνο για τους φίλους...

Όταν περνάς εκείνη τη διασταύρωση για να φτάσεις στην τράπεζα, στάσου λίγο, εαυτέ μου.
Κοίτα γύρω σου.
Κοίτα τα θλιμμένα πρόσωπα.
Βρε ο άνθρωπος γεννήθηκε για να γελά.
Δεν είναι πιο όμορφοι όλοι όταν γελούν;

Παρασκευή, 29 Αυγούστου 2014

Οι γελοιογραφίες της ημέρας!

Γιατί πρέπει να πούμε ΟΧΙ στον ΕΝΦΙΑ

Το αν ένα κράτος θα επιλέξει να φορολογήσει τους πολίτες τους, ποιους από αυτούς θα φορολογήσει,  πόσο και με ποιο τρόπο, δεν είναι γραμμένο σε κάποιες πλάκες του Μωυσή. Είναι θέμα μιας κάποιας εθιμικής φορολογικής λογικής που έχει καταφέρει να επιβιώσει ανά τους αιώνες, όπως για παράδειγμα η ανταποδοτική φορολόγηση εσόδων και εισοδημάτων, αλλά από κει και μετά, ο κάθε κυβερνήτης μπορεί να φορολογήσει το ο,τιδήποτε, αρκεί να μπορέσει να το πουλήσει σαν αναπόφευκτο, δίκαιο και λογικό.

Αγάπη και ανταγωνιστικότητα μόνο

Τώρα που η Ελλάδα γέμισε με μπουκαλάκια και ακριβές συσκευασίες λαδιού που υπόσχονται όσο σχεδόν και ο Σαμαράς το ελληνικό οικονομικό θαύμα, είναι ίσως χρήσιμο να ρίξουμε και μια ματιά στο γερμανικό θαύμα. Για να ξεκαθαρίσουμε όμως πρώτα με το ελληνικό θαύμα, οι θεωρίες που εμφανίζουν τη χώρα να έχει ανάγκη από έξυπνες ιδιωτικές πρωτοβουλίες και απεριόριστη αγάπη που θα ανατρέψει την αρνητική ενέργεια του κακού κρατισμού, είναι ίσως καλές θεωρίες για διασκεδαστικό ράφτινγκ στο Ποτάμι της πολιτικής ανεμελιάς, αλλά δεν είναι αλήθεια.

Ω, καλή μου τράπεζα, πόσο σ’ αγαπώ!

Στις 15 Σεπτέμβρη του 2008 κατέρρευσε η «Lehman Brothers». Επρόκειτο για ένα τραπεζικό «κραχ» στο έδαφος των ΗΠΑ το οποίο αποτέλεσε τη με βροντώδη τρόπο εκδήλωση της οικονομικής κρίσης που έκτοτε αγκαλιάζει ολόκληρο τον καπιταλιστικό κόσμο.

   Πώς αντέδρασε το αμερικανικό πολιτικό σύστημα της πλουτοκρατίας στην κατάρρευση της «Lehman Brothers»; Ανοιξε τους κρουνούς των δημόσιων ταμείων και έκτοτε εφαρμόζει το... «σοσιαλισμό» των ιμπεριαλιστών: Εχει «κοινωνικοποιήσει» μέχρι σεντς τις ζημιές των τραπεζών και των μονοπωλίων και τις έχει φορτώσει στις πλάτες του αμερικανικού λαού. Το ενάρετο αυτό πολιτικό σχέδιο εφαρμόστηκε στην αρχή από τον επικεφαλής του υπουργείου Οικονομικών των ΗΠΑ, τον κύριο Πόλσον (επί Μπους). Συνεχίστηκε με αντίστοιχη ένταση, πάθος και ρυθμό από τον διάδοχό του στην ίδια θέση, τον κύριο Γκάιτνερ (επί Ομπάμα).

Θα βουτήξεις;


Θα βουτήξεις;

Οι ψυχές είναι για τα βαθιά,
στα ρηχά πνίγονται, δεν ανασαίνουν.
Οι ψυχές βυθίζονται για να πάρουν ανάσα και να αναδυθούν στο φως, γλιστράνε στον αφρό, χαμογελάνε και βυθίζονται.

Μην φοβάσαι και μην λυπάσαι,
οι ψυχές ξέρουν να κολυμπούν σε ωκεανούς, όνειρα και βλέμματα.
Κι αν βουλιάξεις για λίγο δεν πειράζει,
η αλμύρα αυτή, όταν σε σκεπάζει αναγεννιέσαι , πλένει κάθε πληγή, στεγνώνει κάθε σκέψη.

Αλήθεια μην λυπάσαι, σου φωνάζω,
τα πανιά σου είναι πιο μεγάλα από το καστράκι στην άμμο που σου έφτιαξαν για σπίτι.
Και μου λες ''τα πανιά δεν είναι σπίτι, τα πανιά σχίζονται από τον αέρα'' και σου λέω ''οι ψυχές είναι σπίτι και πανιά και καστράκι και αέρας''.