Τετάρτη, 1 Ιουλίου 2015

Το ΟΧΙ της γενιάς μου

Κυριακή βράδυ στο αμάξι, πέντε άνθρωποι με κομμένη την ανάσα ακούμε από το ραδιόφωνο το διάγγελμα για το δημοψήφισμα. Περίεργος κόμπος στο στομάχι έρχεται όταν ξέρεις πως η απόφαση είναι πλέον δική σου. Πέντε χρόνια τώρα άφηνες τους άλλους να αποφασίζουν για εσένα. Τώρα γνωρίζεις πως για οτιδήποτε συμβεί έχεις ένα σημαντικό μερίδιο ευθύνης το οποίο πρέπει να δεχτείς και να διαχειριστείς αντίστοιχα.

Άσε το ''κακό'' να μπει...

deviantart.com
Αν διαφέρει σε κάτι ο δυτικός πολιτισμός από τα θεοκρατικά κράτη της Ανατολής είναι, ότι οι άνθρωποι της δύσης έχουν το δικαίωμα να επιλέξουν τον θάνατο της αρεσκείας τους και το σπουδαιότερο από όλα, ότι αυτόν τον θάνατο τον θεωρούν και σωτηρία.

Στην πολιτισμένη Ευρώπη του Διαφωτισμού και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, η ολιγαρχία φόρεσε το ένδυμα της Δημοκρατίας και βρήκε άλλα τεχνάσματα για να εκμαιεύσει την κυριαρχία από τους λαούς. Άπαξ οι Ευρωπαίοι πολίτες διακήρυξαν την ελευθερία τους πίσω στον 18ο αιώνα, δύο τρόποι απέμειναν για να τη χάσουν ξανά, είτε να μαρτυρήσουν για αυτήν μέσα σε δικτατορίες και μαζικές σφαγές, είτε να την παραχωρήσουν οι ίδιοι οικειοθελώς. Και σε μια εξευγενισμένη Ευρώπη των αγαστών προθέσεων μάλλον το δεύτερο σενάριο υπήρξε και το πιο θεμιτό, μιας και οι πόλεμοι και τα πραξικοπήματα αποδείχθηκαν μάλλον ανίκανα να καταφέρουν αυτό που μόνο η πονηριά και η δολιότητα μπορεί να επιτύχει.

Τρίτη, 30 Ιουνίου 2015

Οι γελοιογραφίες της ημέρας!

Γιατί ΟΧΙ





"Αν είχα μια ώρα για να λύσω ένα πρόβλημα από τη λύση του οποίου εξαρτιόταν η ζωή μου, θα αφιέρωνα τα πρώτα πενήντα πέντε λεπτά για να διατυπώσω την κατάλληλη ερώτηση, γιατί μόλις θα θέσω την κατάλληλη ερώτηση, θα μπορέσω να λύσω το πρόβλημα σε λιγότερο από πέντε λεπτά".
Αυτά είναι λόγια του Albert Einstein, και φαντάζομαι κανένας δεν μπορεί να υποστηρίξει πως δεν ήξερε να λύνει προβλήματα.
Είχε πει και ένα άλλο καλό, βέβαια: "Παράνοια σημαίνει να κάνεις το ίδιο πράγμα ξανά και ξανά και να περιμένεις διαφορετικά αποτελέσματα".
Άρα, δύο τα κρατούμενα:

Το ΟΧΙ εξασφαλίζει την ευρωπαϊκή πορεία της Ελλάδας

Μετά τις φωνές, τα ουρλιαχτά, τα βρισίδια και τις υπόλοιπες γνωστές συνήθειες του όμορφου λαού μας -που ακολούθησαν την ανακοίνωση του δημοψηφίσματος-, πολλοί Έλληνες συνειδητοποιούν με έκπληξη πως ο μόνος τρόπος να παραμείνει η Ελλάδα με αξιοπρέπεια και προοπτική στην Ευρωπαϊκή Ένωση είναι να ψηφίσουν ΟΧΙ.
Αν όλοι οι Έλληνες ψήφιζαν ΟΧΙ στο δημοψήφισμα της Κυριακής, η θέση της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Ένωση θα ήταν απόλυτα διασφαλισμένη.

Είναι εντυπωσιακό πως το ΝΑΙ οδηγεί -αργά ή γρήγορα- στην έξοδο από την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Το αληθινό δημοψήφισμα

Καθώς οι καιροί είναι δύσκολοι, και δεν θέλω να κρύβω την γνώμη μου, ας μοιραστώ μερικές σκέψεις για το επερχόμενο δημοψήφισμα.
(Όπως πάντα (είπαμε, δύσκολοι καιροί), την γνώμη μου παραθέτω μόνο – μπορεί κάλλιστα να είναι λάθος. Θαυμάσια να διαφωνείς, κανένα πρόβλημα δεν έχω, ούτε εχθρός μου είσαι, ούτε τίποτα. Θα χαρώ να ακούσω την άποψή σου, κάτω, στα σχόλια)

Όπως είχα πει και παλαιότερα, επι Παπανδρέου, συμφωνώ με τα δημοψηφίσματα ως αρχή. Πρέπει να γίνονται, σε κάθε δυνατή ευκαιρία, ήταν λάθος που δεν έγιναν στο παρελθόν (και το είχα επισημάνει παρότι δεν συμφωνούσα με την κυβέρνηση που το έκανε), είναι εξαιρετική ευκαιρία να γίνει τώρα.

Ναι, θεωρώ ότι όχι μόνο καλώς γίνονται δημοψηφίσματα, μα τώρα είναι η κατάλληλη ευκαιρία για να γίνει ένα.

Ε, όχι και «Ναι»!


Ο πεζεβέγκης που παριστάνει ότι προεδρεύει του ευρω-ιερατείου, με μια καθόλου νηφάλια ούτε όμως και πρωτοφανή παρέμβαση του στα εσωτερικά μας πράγματα, αφού τόσα έχουν δει τα μάτια μας και τόσα έχουν ακούσει τα αυτιά μας από τους αχαρακτήριστους (συν)εταίρους μας ετούτην την εποχή της πολιτικής αβελτηρίας, ξαναχτύπησε! Ανάμεσα στις άλλες χυδαιότητες που εκστόμισε, ζήτησε από τους Έλληνες να ψηφίσουν «ναι» στο δημοψήφισμα, σημειώνοντας πως το «ναι» θα σημαίνει ότι η Ελλάδα θέλει να μείνει μαζί με τα άλλα μέλη της ευρωζώνης και της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Μένουμε Όρθιοι



του Δημήτρη Μηλάκα

Ο Πρόεδρος της κομισιόν Ζαν Κλοντ Γιούνκερ ανάμεσα στα όσα ψέματα είπε, μας πρόσφερε χτες μία επιλογή: να  περιμένουμε ήρεμα τον θάνατο αποδεχόμενοι τους όρους των θεσμών ή  να αυτοκτονήσουμε  λέγοντας «όχι»  σε μια τέτοια «συμφωνία».

Διαφεύγει από τον κύριο Γιούνκερ ότι  τέτοια εκβιαστικά διλήμματα οδηγούν πολλές φορές σε απρόβλεπτες  και ανεπιθύμητες για τους εκβιαστές απαντήσεις: Ανάμεσα στην αυτοκτονία και το θάνατο, μπορεί να υπάρξει η απόφαση, απλώς να σταθούμε όρθιοι…

Δισ. επί Δις

«Μήπως το ευρώ πέθανε το Σάββατο το απόγευμα;» αναρωτιέται ο Βρετανός δημοσιογράφος Πολ Μέισον. Δεν νομίζω, όχι ακόμα, αλλά ο υπερσυντέλικος του πράγματος έχει συμβεί. Και κατά τούτο

η Ελλάδα υφίσταται (από τώρα) τα τετελεσμένα του αύριο. Για τρίτη φορά μέσα σε έναν αιώνα, 1914-2014 (συν 1), η Γερμανία πάει να θανατώσει την Ευρώπη. Αλλά σ’ αυτό θα επανέλθουμε, ας δούμε πρώτα  τα πράγματα και τα γεγονότα.

Λίγο πριν να καταρρεύσουν  (εν τέλει) οι διαπραγματεύσεις, η πλευρά των δανειστών-δυναστών θέτει υπ’ όψιν της ελληνικής πλευράς μια τελική πρόταση (τελεσιγραφική, τύπου take or leave it) ακόμα χειρότερη απ’ όσα χείριστα είχε δεχθεί ως εκείνη τη στιγμή η ελληνική πλευρά κι ακόμα χειρότερη απ’ όσα χείριστα είχε προτείνει ως εκείνη τη στιγμή η πλευρά των εταίρων.

Τα φιλαράκια τα καλά..

     Με την ίδια ευκολία που ψεύδονται ξετσίπωτα σχετικά με το αν έθεσαν τελεσιγραφικά ή όχι το σχέδιο ''συμφωνίας'' (τύπου take or leave it),
     ..τώρα που ένιωσαν το έδαφος να κλωνίζεται,

     ..που ψεύδονται με θράσος ότι ζητούσαν περικοπές σε συντάξεις και μισθούς ως αναπτυξιακά μέτρα(!) προς όφελος(!!) του ελληνικού λαού,
     ..που έχουν αρχίσει την κλαψομ@@νίαση και τα κόλπα της ''αντρικής σχολής'', πως: ''ξέρετε
εμείς σας αγαπάμε, και να, δεν εννοούσαμε αυτό αλλά το άλλο, και ο Γιάνης δεν κατάλαβε και έφυγε, και εμείς εδώ είμαστε για να συμφωνήσουμε'',
     ..και όλα αυτά τα γλοιώδη και άναντρα που χαρακτηρίζουν όλους τους δειλούς κι ανεύθυνους σε όλες τις εποχές και σε όλες τις καταστάσεις,

Εκπληκτικό κείμενο από τον Γάλλο λογοτέχνη Ζαν Ρισπέν για τον Ελληνισμό


 

Le dernier mot de la terre, quand elle laissera son dernier souffle,sera GRECE!
Η τελευταία λέξη της γης, όταν θα αφήνει την τελευταία της πνοή, θα είναι ΕΛΛΑΣ!

 
«Il est impossible d’effacer la Grèce, le peuple grec, son offrande à cette planète …»
«Δεν γίνεται να σβήσει η Ελλάδα, ο Έλληνας, η προσφορά του πάνω σε αυτόν τον πλανήτη…»
«Δεν έχει πολεμηθεί κανείς λαός όσο οι Έλληνες»
1. Γκρεμίστε όλη την Ελλάδα σε βάθος 100 μέτρων.

2. Αδειάστε όλα τα μουσεία σας, από όλον τον κόσμο.

3. Γκρεμίστε κάθε τι Ελληνικό από όλο τον πλανήτη…

Λαϊκή ευθύνη

«Να αγαπάς την ευθύνη, να  λες εγώ έχω το χρέος να σώσω τη γης, αν δεν σωθεί εγώ θα φταίω», Ν. Καζαντζάκης.

Μια νέα μέρα ξημερώνει στην Ελλάδα, με τη δύναμη στα χέρια του λαού. Η αδυναμία συνεννόησης των Ευρωπαίων εταίρων με τη σημερινή κυβέρνηση της χώρας, έδωσε το έναυσμα, να ηχήσουν οι σάλπιγγες της λαϊκής εξουσίας. Μιας εξουσίας απορρέουσας από τη συνειδησιακή βούληση του σύγχρονου θυματοποιημένου Έλληνα.

Οι δυνάμεις της αντιπολίτευσης κατακεραυνώνουν την επιλογή του σημερινού πρωθυπουργού, να προβεί σε δημοψήφισμα. Ανακαλούν στις μνήμες τους συνεντεύξεις και πολιτικές τοποθετήσεις της κυβέρνησης (το 2011 αντιπολίτευσης του 6%), οι οποίες κλεισμένες στα χρονοντούλαπα της ιστορίας έχουν σκονιστεί. Και σαν να μην έφτανε αυτή η ονειρική αναδρομή, κατηγορούν την κυβέρνηση ότι δεν μπορεί να σηκώσει το φορτίο των επιλογών της, την χαρακτηρίζουν ανεύθυνη και με σημαιοφόρο τoν Άδωνι Γεωργιάδη, στιγματίζουν τον Α. Τσίπρα ως «ανίκανο και αδαή πολιτικό».

Δευτέρα, 29 Ιουνίου 2015

Οι γελοιογραφίες της ημέρας!

Ο Καραγκιόζης και το Capital Control


Τάδε έφη Καραγκιόζης
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Καθόμουν, που λέτε, έξω απ” την παράγκα και κοιτούσα τ” άστρα, μπας και με πάρει ο ύπνος να ξεχάσω την πείνα μου. Και πάνω που μ” έπαιρνε πέφτει πάνω μου και με πατάει ο Χατζηαβάτης.

«Τι κάνεις, βρε αθεόφοβε; Κοιμάσαι;»

«Τι να κάνω, ρε Χατζατζάρη; Να παίζω μπιρίμπα;»

«Μα καλά, δεν άκουσες τι λέει η τηλεόραση;»

«Χατζατζάρη την τηλεόραση την έκανα ενυδρείο. Δεν μπορούσα να βλέπω, με πείραζε στο στομάχι.»

Πώς πήρα την απόφαση να ψηφίσω ΟΧΙ

Δεν χρειάστηκε και πολλή σκέψη, για να αποφασίσω να ψηφίσω ΟΧΙ στο δημοψήφισμα. Χρειάστηκε μόνο να σκεφτώ ποιοι θα ψηφίσουν ΝΑΙ.
ΝΑΙ θα ψηφίσουν ο Μπόμπολας, ο Λάτσης, ο Βαρδινογιάννης, ο Αλαφούζος και οι υπόλοιποι ολιγάρχες.

ΝΑΙ θα ψηφίσουν ο Σαμαράς, ο Βενιζέλος, ο Σημίτης, ο Παπανδρέου, η Μπακογιάννη, ο Άδωνις, ο Βορίδης και όλοι οι πολιτικοί που ξέσκισαν τη χώρα και την οδήγησαν στην χρεοκοπία.

ΝΑΙ θα ψηφίσουν ο Πρετεντέρης, ο Μπάμπης, η Όλγα, ο Τσίμας, και όλοι αυτοί οι ανεξάρτητοι δημοσιογράφοι που δίνουν καθημερινά τον αγνό αγώνα για τα συμφέροντα των αφεντικών τους.

Πατρίς, θρησκεία, οικογένεια αλλά κυρίως PIN

Αντώνης Σαμαράς

Του Κώστα Βαξεβάνη

Καλός είναι ο πατριωτισμός αλλά να μην χρειάζεται να τον αποδείξεις. Άντε να να παριστάνεις τον Κολοκοτρώνη, να φαντασιώνεσαι το χολιγουντιανό “this is Sparta”, να κουνάς και καμιά σημαία στις παρελάσεις βρίζοντας ως ανθέλληνες όσους λένε πως οι παρελάσεις δεν είναι απαραίτητα απόδειξη πατριωτισμού, αλλά ως εκεί. Να όμως που έρχεται η ώρα να αποδείξουμε και λίγο τον πατριωτισμό μας. Όχι τίποτα βαριά πράγματα. Να πούμε «έχουμε αξιοπρέπεια την οποία δεν θα εξαργυρώσουμε βρε αδερφέ στα ΑΤΜ». Δεν αναφέρομαι στον κόσμο που τρομοκρατημένος από τα κανάλια τρέχει να βγάλει κανέναν ευρώ για να έχει να φάει και να ταΐσει τα παιδιά του. Μιλάω για τους διαμορφωτές της κοινής γνώμης και κυρίως όλους αυτούς που τα χρόνια της διακυβέρνησης Σαμαρά, μοίραζαν πιστοποιήσεις πατριωτισμού, αναβιώνοντας τα ψυχροπολεμικά σχήματα του «πατρίς θρησκεία οικογένεια» προκειμένου να σε κρίνουν ως έλληνα και μάλιστα ως καλό έλληνα.

Σαν Πάσχα, σαν γιορτή!..

     Έφτασε επιτέλους η ώρα γι αυτό που πέντε χρόνια τώρα αγωνιζόμαστε,
     ..μέσα από συλλαλητήρια και συγκεντρώσεις στις πλατείες,
     ..μέσα από αναρτήσεις, κριτικές και μάχες με τα τρολ του συστήματος σε blogs, social media, κοινωνικά φόρουμ, τουίτερ,
      ..μέσα από παρέες, κοινωνικές συναναστροφές, πόρτα-πόρτα, επιχειρηματολογία, καυγάδες και αντεγκλήσεις.

Κώστα Καραμανλή, σε έπιασα!

karamanlis
Ξαφνικά, μετά την ανακοίνωση του δημοψηφίσματος, εμφανίστηκε ο Κώστας Καραμανλής. Ο Κώστας Καραμανλής, ο πρωθυπουργός ο οποίος οδήγησε με την πενταεετή του διακυβέρνηση την χώρα στην χρεοκοπία -αν και διαβεβαίωνε τους Έλληνες πως η ελληνική οικονομία είναι θωρακισμένη- έκανε δηλώσεις για «άφρονες επιλογές που εξωθούν την χώρα σε περιπέτειες», και αναλαμβάνει τώρα πρωτοβουλίες για εθνική συνεννόηση.
Ο Κώστας Καραμανλής εξαφανίστηκε μετά τις εκλογές του 2009, δεν μιλούσε, ο εισαγγελέας δεν τον κάλεσε, και το έπαιζε χρυσή εφεδρεία.

Μιμήθηκε τον θείο του, Κωνσταντίνο Καραμανλή, ο οποίος έφυγε στο Παρίσι, για να μην αντιμετωπίσει τις κατηγορίες για τις εκλογές βίας και νοθείας του 1961, αλλά και τα οικονομικά σκάνδαλα που αφορούσαν μέλη της κυβέρνησής του και της οικογένειάς του, περιμένοντας τη χούντα να τον φέρει πίσω σαν σωτήρα.

Μιλούν για πραξικόπημα οι πραξικοπηματίες



Την αρχή  έκανε ο Βενιζέλος, ποιος άλλος θα μπορούσε να κάνει την αρχή. 

«Το δημοψήφισμα είναι πολιτική απάτη που μετεξελίσσεται σε πραξικόπημα», είπε ο Βαγγέλης, δίνοντας τη σκυτάλη στον Αντώνη, που ήταν ελαφρώς πιο επεξηγηματικός: «Το δημοψήφισμα είναι πραξικόπημα χωρίς αντικείμενο». Θα τρελαθούμε τελείως δηλαδή. Η κατοχυρωμένη από το Σύνταγμα- το δικό τους Σύνταγμα- διαδικασία έκφραση της  λαϊκής βούλησης, η αδιαμεσολάβητη από κόμματα ψήφος του ελληνικού λαού, αυτή η ιεροτελεστία της Δημοκρατίας αποκαλείται  πραξικόπημα. Πραξικόπημα, δηλαδή κατάλυση του πολιτεύματος, τανκς, ερπύστριες, στολές, γαλόνια.

ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ ΞΕΝΩΝ ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΩΝ ΣΤΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΥΠΟΥ ΤΟΥ ΓΙΟΥΝΚΕΡ: «ΛΕΕΙ ΨΕΜΑΤΑ»

Έντονες αντιδράσεις από τους δημοσιογράφους στα όσα ανέφερε ο Ζ. Κλ. Γιούνκερ περί μη περικοπής συντάξεων στην πρόταση των Θεσμών.
Για προσωπική, κατά μέτωπο επίθεση του Ζ. Κλ. Γιούνκερ στον Αλέξη Τσίπρα, κάνει λόγο ο δημοσιογράφος των Financial Times, Πίτερ Σπίγκελ. Προσθέτει ότι όσα ανέφερε ο Ζ. Κλ. Γιούνκερ περί μη περικοπής συντάξεων στην πρόταση των Θεσμών, δεν ισχύουν, υπενθυμίζοντας όσα προβλέπονται για το ΕΚΑΣ.