Κυριακή, 31 Αυγούστου 2014

Έλα να επιστρέφουν και οι τελευταίοι!


Έλα να επιστρέφουν και οι τελευταίοι!

Ο φόβος και η απαξίωση. Το νόμιμο και το ηθικό. Οι δημόσιοι υπάλληλοι. Οι ιδιωτικοί. Οι άνεργοι. Οι ανασφάλιστοι. Οι ασθενείς. Οι γιατρεμένοι και οι Γιατροί.
Η κάθε ατέρμονη μέρα. Που χίλια μύρια φέρνει. Που μοιάζει να μην φτάνω. Γιατί είμαι μόνος. Το κακό μου το φλάρο! Πότε είχα παρέα για να χω και τώρα...

Μα είμαστε πάντα μόνοι τελικά; Κανείς ποτέ δε νοιάζεται; Όλα είναι χύμα; Αμπέλι ξέφραγο; Πφ! Τι ώρα πήγε; Άντε να σχολάσω. Δεν πάει άλλο. Και τι μέρα είναι σήμερα; Φτουουου! Δεν είναι Παρασκευή! Τι να φάω; Έχω πάρει και τόσα κιλά. Από την στεναχώρια και το άγχος είναι. Όσο και να προσέχεις τελικά αν δεν είσαι σε ψυχολογία... Μα που να ηρεμήσεις εδώ μέσα... Να, έρχεται και ο προϊστάμενος. Αυτός μας έλειπε... Καλός άνθρωπος, δε λέω. Δε βαριέσαι. Μη δεν είμαστε όλοι καλοί; Τρεις καλοί. Τι να θέλει πάλι; Δε μας αφήνει και αυτός ήσυχους; Μα τι να πρωτοκάνει κι αυτός; Έχε χάρη που τώρα δε κάνω τίποτε και που είμαι καλός άνθρωπος... Τρεις καλός κι εγώ!

Σάββατο, 30 Αυγούστου 2014

Θα χυθεί αίμα


Θα χυθεί αίμα και δεν θα είναι των πραγματικών ενόχων. Δεν θα στηθεί κανείς από τους φανερούς
υπαίτιους των καθημερινών τραγωδιών εκατομμυρίων Ελλήνων σε κανένα εδώλιο κατηγορουμένου και σε καμία γκιλοτίνα. Το αίμα θα είναι του γείτονα, του συγγενή, του άγνωστου καθημερινού ανθρώπου που μάς σπρώχνει αλαφιασμένος στον δρόμο λόγω του οικονομικού του αδιεξόδου. Η μη έγκαιρη αντίδραση του λαού και η μη απονομή δικαιοσύνης θα φέρει το μαχαίρι στο χέρι και από εκεί σε αυτόν που είναι η αφορμή, πολλές φορές η κατά φαντασία αφορμή, και όχι η αιτία. 

Κολασμένος Σεπτέμβριος

S
Οι μέρες των διακοπών τελείωσαν -ή τελειώνουν- και ο Σεπτέμβριος αναμένεται να είναι ένας δύσκολος και κολασμένος μήνας για τους Έλληνες, σε αντίθεση με τους προηγούμενους μήνες που ήταν ανέμελοι και χαρωποί.


Τι θα γίνει με την Τρόικα τον Σεπτέμβριο;

Θα έρθει η Τρόικα στην Ελλάδα ή οι συναντήσεις θα γίνουν στο Παρίσι, στις Μπαχάμες και στη Γη του Πυρός;

Όρκος

Με τυμπανοκρουσίες ορκίστηκαν οι νέοι περιφερειάρχες, οι νέοι δήμαρχοι, οι νέοι δημοτικοί και κοινοτικοί σύμβουλοι. Άλλοι επέλεξαν τον θρησκευτικό όρκο και άλλοι τον πολιτικό όρκο. Κρίμα που δεν είχαν την δυνατότητα να δώσουν και έναν στρατιωτικό όρκο, ώστε να υπάρχει ακόμα μεγαλύτερη ποικιλία.


Γιατί ορκίζονται οι δήμαρχοι, οι περιφερειάρχες και οι δημοτικοί και κοινοτικοί σύμβουλοι;

Γιατί ορκίζονται οι πολιτικοί;

Να σ' αγαπάς...


Να σ' αγαπάς...

Ξυπνάς πάντα με τον ίδιο αναστεναγμό, εαυτέ μου.
Το μαξιλάρι ρουφά για λίγες ώρες τις πανικόβλητες σκέψεις σου και μετά επιστρέφουν σε εσένα.
Ερινύες, αμφιβολίες, φόβοι, άπιαστα όνειρα δημιουργούν ομίχλη μέσα στο δωμάτιο.
Νομίζεις θα πνιγείς, εύχεσαι να υπήρχε κάποιος τρόπος να τα βγάλεις πέρα, να πληρώσεις όσα χρωστάς, να προλάβεις διορίες, να καταφέρεις να φτάσεις εγκαίρως σπίτι για το μεσημεριανό, να βρεις χρόνο για τους φίλους...

Όταν περνάς εκείνη τη διασταύρωση για να φτάσεις στην τράπεζα, στάσου λίγο, εαυτέ μου.
Κοίτα γύρω σου.
Κοίτα τα θλιμμένα πρόσωπα.
Βρε ο άνθρωπος γεννήθηκε για να γελά.
Δεν είναι πιο όμορφοι όλοι όταν γελούν;

Παρασκευή, 29 Αυγούστου 2014

Οι γελοιογραφίες της ημέρας!

Γιατί πρέπει να πούμε ΟΧΙ στον ΕΝΦΙΑ

Το αν ένα κράτος θα επιλέξει να φορολογήσει τους πολίτες τους, ποιους από αυτούς θα φορολογήσει,  πόσο και με ποιο τρόπο, δεν είναι γραμμένο σε κάποιες πλάκες του Μωυσή. Είναι θέμα μιας κάποιας εθιμικής φορολογικής λογικής που έχει καταφέρει να επιβιώσει ανά τους αιώνες, όπως για παράδειγμα η ανταποδοτική φορολόγηση εσόδων και εισοδημάτων, αλλά από κει και μετά, ο κάθε κυβερνήτης μπορεί να φορολογήσει το ο,τιδήποτε, αρκεί να μπορέσει να το πουλήσει σαν αναπόφευκτο, δίκαιο και λογικό.

Αγάπη και ανταγωνιστικότητα μόνο

Τώρα που η Ελλάδα γέμισε με μπουκαλάκια και ακριβές συσκευασίες λαδιού που υπόσχονται όσο σχεδόν και ο Σαμαράς το ελληνικό οικονομικό θαύμα, είναι ίσως χρήσιμο να ρίξουμε και μια ματιά στο γερμανικό θαύμα. Για να ξεκαθαρίσουμε όμως πρώτα με το ελληνικό θαύμα, οι θεωρίες που εμφανίζουν τη χώρα να έχει ανάγκη από έξυπνες ιδιωτικές πρωτοβουλίες και απεριόριστη αγάπη που θα ανατρέψει την αρνητική ενέργεια του κακού κρατισμού, είναι ίσως καλές θεωρίες για διασκεδαστικό ράφτινγκ στο Ποτάμι της πολιτικής ανεμελιάς, αλλά δεν είναι αλήθεια.

Ω, καλή μου τράπεζα, πόσο σ’ αγαπώ!

Στις 15 Σεπτέμβρη του 2008 κατέρρευσε η «Lehman Brothers». Επρόκειτο για ένα τραπεζικό «κραχ» στο έδαφος των ΗΠΑ το οποίο αποτέλεσε τη με βροντώδη τρόπο εκδήλωση της οικονομικής κρίσης που έκτοτε αγκαλιάζει ολόκληρο τον καπιταλιστικό κόσμο.

   Πώς αντέδρασε το αμερικανικό πολιτικό σύστημα της πλουτοκρατίας στην κατάρρευση της «Lehman Brothers»; Ανοιξε τους κρουνούς των δημόσιων ταμείων και έκτοτε εφαρμόζει το... «σοσιαλισμό» των ιμπεριαλιστών: Εχει «κοινωνικοποιήσει» μέχρι σεντς τις ζημιές των τραπεζών και των μονοπωλίων και τις έχει φορτώσει στις πλάτες του αμερικανικού λαού. Το ενάρετο αυτό πολιτικό σχέδιο εφαρμόστηκε στην αρχή από τον επικεφαλής του υπουργείου Οικονομικών των ΗΠΑ, τον κύριο Πόλσον (επί Μπους). Συνεχίστηκε με αντίστοιχη ένταση, πάθος και ρυθμό από τον διάδοχό του στην ίδια θέση, τον κύριο Γκάιτνερ (επί Ομπάμα).

Θα βουτήξεις;


Θα βουτήξεις;

Οι ψυχές είναι για τα βαθιά,
στα ρηχά πνίγονται, δεν ανασαίνουν.
Οι ψυχές βυθίζονται για να πάρουν ανάσα και να αναδυθούν στο φως, γλιστράνε στον αφρό, χαμογελάνε και βυθίζονται.

Μην φοβάσαι και μην λυπάσαι,
οι ψυχές ξέρουν να κολυμπούν σε ωκεανούς, όνειρα και βλέμματα.
Κι αν βουλιάξεις για λίγο δεν πειράζει,
η αλμύρα αυτή, όταν σε σκεπάζει αναγεννιέσαι , πλένει κάθε πληγή, στεγνώνει κάθε σκέψη.

Αλήθεια μην λυπάσαι, σου φωνάζω,
τα πανιά σου είναι πιο μεγάλα από το καστράκι στην άμμο που σου έφτιαξαν για σπίτι.
Και μου λες ''τα πανιά δεν είναι σπίτι, τα πανιά σχίζονται από τον αέρα'' και σου λέω ''οι ψυχές είναι σπίτι και πανιά και καστράκι και αέρας''.

Πέμπτη, 28 Αυγούστου 2014

Οι γελοιογραφίες της ημέρας!

Πορνείον ‘‘Η ΑΝΑΠΤΥΞΙΣ’’

Η Ευρωπαική Ενωση εκτός από οικονομικός, πολιτικός, πολιτισμένος και ανθρώπινος είναι και ένας σοβαρός οργανισμός. Ως σοβαρός οργανισμός, λοιπόν, χαρακτηρίζεται από την άρτια μεθοδολογία και την μεθοδικότητα με την οποία κάνει τις δουλειές του. Μια από τις δουλειές, δε, της ΕΕ είναι και ο καθορισμός των κανόνων για την σύνταξη των εθνικών προυπολογισμών των κρατών– μελών της.

   Ας έρθουμε, τώρα, στο επίδικο:

   Από την 1η Σεπτέμβρη του 2014, σε λίγες μέρες δηλαδή, οι κανόνες σύνταξης των εθνικών προυπολογισμών αλλάζουν. Ετσι αποφάσισε η ΕΕ. Πριν σας πούμε τι συγκεκριμένα αποφάσισε θα σταθούμε στο αξιομνημόνευτο σκεπτικό με το οποίο αποφάσισε ό,τι αποφάσισε.

Παραλήρημα

1016958_10151649579834093_700256056_n

Κάνε, Υπέρτατον Ον,
(…) ώστε ο Άλλεν Γκίνσμπεργκ ή ο Τζακ Κέρουακ
να γίνουν κάποτε Πρόεδροι των ΗΠΑ
(…) και η Τεχνική
να ξαναγίνει
Τέχνη.
Κάνε, Κάνε λοιπόν δέντρα, γατιά και λουλούδια
και νέες κοπέλες και σεξ και τραγούδι.
                                  Γιώργος Β. Μακρής (1967)

Ανήκω στον κατιμά. Κρέας φτηνό, φτωχό και άγευστο. Για να με βάλεις στο στόμα σου, άμαθος καθώς είσαι, θα πρέπει να με φλομώσεις μπόλικο μπαχαρικό. Η ζωή είναι ρουλέτα κι η μπίλια η δική μου πήγε και κάθισε στου διαόλου τη γκίνια. Βίος αβίωτος, στημένος και σικέ παπάς, τίγκα στους αβανταδόρους, σαν κι αυτόν που συνηθίζουν και παίζουν οι γέροι στο λιμάνι μπροστά απ’ τα πρακτορεία. Ξέρω το δρόμο που μεγάλωσα με μάτια κλειστά. Κάθε λακκούβα και μπάλωμα της ασφάλτου. Σπίτια με μεσοτοιχίες τσιγαρόχαρτα, ο καθένας γνωρίζει απέξω το ροχαλητό του άλλου. Μέχρι τα δεκαοχτώ μου νόμιζα πως οι περισσότεροι είμαστε κάπως έτσι. Του ενός ο πατέρας άνεργος στη Ζώνη, του άλλου κατάκοιτος από εγκεφαλικό. Ο τρίτος ο χειρότερος, αγνώστου πατρός. Χαζός δεν ήμουν, γνώριζα πως κάπου μακριά υπάρχουν οι Άλλοι, μα πίστευα πως δεν θα τους συγχρωτιζόμουν ποτέ.

Fun Time Beach café



Πριν την έναρξη των προημιτελικών του μουντιάλ, οι αρχηγοί των ομάδων διάβασαν ένα μήνυμα της FIFA: «Καταδικάζουμε ολόψυχα τις διακρίσεις από όποια αιτία κι αν προέρχονται, συμπεριλαμβανομένης της φυλής, του φύλου, του σεξουαλικού προσανατολισμού, της εθνικής καταγωγής και της θρησκείας». Και όσο άνετα μπορεί να προσυπογράψει κανείς αυτή την καταδίκη, άλλο τόσο άνετα μπορεί να εντοπίσει τη φωναχτή απουσία από την λίστα: τις διακρίσεις ανάμεσα σε φτωχούς και πλούσιους. Οι ταξικές διακρίσεις δεν αναφέρονται επειδή μάλλον κατά τη FIFA -και γενικότερα στον μετά το 1989 κόσμο- δεν θεωρούνται αθέμιτες, επειδή ζούμε σε έναν κόσμο ίσων ευκαιριών, όπου ο καθένας ανταμείβεται για αυτό που προσφέρει, κι άρα αν π.χ. μένει σε φαβέλες, τότε δεν υπάρχει τίποτα το περίεργο στην «κοινωνική εκκαθάριση» που προηγήθηκε του μουντιάλ, καθώς αυτή δεν ήταν προϊόν καταδικαστέας διάκρισης, αλλά τμήμα της φυσικής τάξης των πραγμάτων.

Ο τάφος του Καραγκιόζη


Αμφίπολη
Οι αρχαιολόγοι έχουν ισχυρές ενδείξεις πως ο τάφος της Αμφίπολης έχει συληθεί τουλάχιστον μια φορά αλλά ελπίζουν πως -αν οι τυμβωρύχοι πήραν μόνο πολυτελή αντικείμενα- θα μπορέσουν να οδηγηθούν σε ασφαλή συμπεράσματα για την ταυτότητα του νεκρού.


Εν τω μεταξύ, αποστροφή έχει προκαλέσει στους Έλληνες το γεγονός ότι ο τάφος έχει συληθεί.

Δεν μπορούν με τίποτα να καταλάβουν οι Έλληνες ποιος δεν σεβάστηκε τον νεκρό.

Και σίγουρα θα ήταν αλλοδαπός. Οι Έλληνες δεν κάνουν τέτοια πράγματα.

Τα καλά παιδιά


Τα καλά παιδιά
Κάθε φορά που διαπράττεται μια εγκληματική ενέργεια από νεαρούς ανθρώπους, οι κατηγορούμενοι, οι δικηγόροι τους και το περιβάλλον τους επικαλούνται το καθαρό ποινικό μητρώο και τον πρότερο έντιμο βίο , λες και είναι κάνα κατόρθωμα να μην έχεις σκοτώσει κάποιον μέχρι τα 18 σου.


Επίσης, οι κατηγορούμενοι και οι δικηγόροι τους επικαλούνται τους καλούς βαθμούς στο σχολείο, την αγάπη για την πατρίδα και το έθνος, τις συχνές επισκέψεις στην εκκλησία, μετάλλια σε κολυμβητικούς αγώνες και άλλα τέτοια.

Τετάρτη, 27 Αυγούστου 2014

Οι γελοιογραφίες της ημέρας!

 

Ξύλο, χλωρίνη, σπασμένα πόδια και σιωπή

Ένα ζευγάρι ανθρώπων, δέχεται επίθεση στο Παγκράτι. Δεκαπέντε εύσωμοι με ξυρισμένο κεφάλι τους επιτίθενται επειδή δεν είναι παντρεμένοι, πρώτα φραστικά, και μετά με βία. Ο άνδρας ξυλοκοπείται και περιλούζεται με χλωρίνη, στην γυναίκα, που γρονθοκοπείται επίσης, της σπάνε αδυσώπητα το πόδι.

Όχι; Δεν είναι έτσι; Είναι λιγότερο ευχάριστο έτσι; Ίσως είναι πιο εκνευριστικό, ίσως πιο ενοχλητικό, ίσως ταυτιζόμαστε με το θύμα περισσότερο.

Μα τα στοιχεία είναι ίδια. Το ζευγάρι, είναι του ιδίου φύλου, αλλά αυτό δεν αλλάζει κάτι. Δεν μπορεί, και να θέλει, να παντρευτεί, γιατί δεν το αφήνουμε – αλλά και ούτε αυτό αλλάζει κάτι στην ιστορία μας. Η χλωρίνη και το σπασμένο πόδι είναι ίδια. Και αυτά έχουν σημασία.

Ελληνικά


S J
Το κύριο μέλημα του Έλληνα δεν είναι να δημιουργήσει ή να αποδείξει πως είναι καλός αλλά πως ο άλλος είναι σκάρτος. Δια της μειώσεως του άλλου, του δημιουργείται η ψευδαίσθηση πως ο ίδιος είναι θεός.


Είναι πραγματικά εντυπωσιακό πόσο χρόνο ξοδεύουν οι Έλληνες όχι για να δημιουργήσουν αλλά για να πείσουν για την μικρότητα, την κακία και την μηδαμινή υπόσταση του άλλου.

Επειδή είμαι άνθρωπος που βγάζω τα συμπεράσματα για κάποιον μόνος μου και όχι από τα λεγόμενα των άλλων -ακόμα κι αν είναι φίλοι μου-, έχω τη συνήθεια να επιδιώκω να γνωρίσω αυτόν που βάλλεται πανταχόθεν και παρουσιάζεται σαν μίασμα της κοινωνίας.