Παρασκευή, 4 Σεπτεμβρίου 2015

Κι έτσι ο κόσμος βρήκε την ησυχία του…!

Kazantzakis-isixia
«Μια μέρα ο Αλλάχ βρέθηκε μπόσικος, έπιασε φωτιά και κοπριά κι έπλασε το Ρωμιό. Μα ευτύς, ως τον είδε, το μετάνιωσε.

Είχε ένα μάτι ο αφιλότιμος που τρυπούσε ατσάλι. «Τι να γίνει τώρα, μουρμούρισε ο Αλλάχ, την έπαθα. Ας πιάσω να κάμω τώρα τον Τούρκο, να σφάξει το Ρωμιό, να βρει ο κόσμος την ησυχία του.» Και ευτύς, χωρίς να χασομεράει, βάνει σ’ ένα ταψί τον Τούρκο και το Ρωμιό να παλέψουν. Πάλευαν, πάλευαν ως το βράδυ, κανένας δεν έριχνε το κάτω τον άλλον Μα ευτύς, ως σκοτείνιασε, βάνει ο άτιμος Ρωμιός τρικλοποδιά, κάτω ο Τούρκος!

«Ο διάολος θα με πάρει, μουρμούρισε ο Αλλάχ, την έπαθα πάλι. Τούτοι οι Ρωμιοί θα φάνε τον κόσμο, πάνε οι κόποι μου χαμένοι… Τι να κάμω;»

Πέμπτη, 3 Σεπτεμβρίου 2015

Ανταποδίδοντας την επίσκεψη

syria refugees
Οι ορδές των προσφύγων και των μεταναστών από τις ασιατικές και αφρικανικές χώρες μπουκάρουν από παντού στην Ευρώπη, η οποία δεν μπορεί να τους σταματήσει.
Πολλοί Ευρωπαίοι αγωνιούν για τα όσα θα προκαλέσει στις χώρες τους και στη ζωή τους η άφιξη εκατομμυρίων μεταναστών και προσφύγων.

Καλό θα ήταν οι πολίτες της Ευρώπης να διαβάσουν την Ιστορία των χωρών τους.

Πολλές ευρωπαϊκές χώρες ήταν αποικιοκρατικές δυνάμεις και ρήμαξαν επί αιώνες τις χώρες από τις οποίες προέρχονται οι σημερινοί πρόσφυγες και μετανάστες.

Τετάρτη, 2 Σεπτεμβρίου 2015

Άνθρωποι και ποντίκια



Getting away with it, all messed up, τhat’s the living
James
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Κάθε ζώο όταν βρίσκεται αντιμέτωπο με εχθρό έχει δύο επιλογές, fighting or fleeing, μάχη ή φυγή, πολεμάει ή την κοπανάει.

Όμως ο άνθρωπος, από τότε που ξεκίνησε να “χει κάτι ανθρώπινο, είχε τρεις στρατηγικές για ν” αντιμετωπίσει τον εχθρό του:

Τον πολεμά, τον αποφεύγει ή τον κάνει φίλο.

Καμία απ” αυτές τις στρατηγικές δεν είναι αρκετά αποτελεσματική, έτσι ο κόσμος συνεχίζει να είναι γεμάτος εχθρούς.

Όμως ποια απ” τις τρεις είναι η καλύτερη λύση;

Τρίτη, 1 Σεπτεμβρίου 2015

Η ιστορία του αγρότη και του βιολόγου


strangers_on_a_train 
Σ’ ένα τρένο κάθονται μαζί, ο ένας απέναντι από τον άλλον, ένας διάσημος βιολόγος με διεθνή βραβεία, κι ένας σχεδόν αγράμματος αγρότης της περιοχής. Ο πρώτος, φοράει ένα άψογο επίσημο κοστούμι, σε σκούρο γκρι’ ο άλλος, ένα φθαρμένο αλλά καθαρό παντελόνι για τη δουλειά στα χωράφια. Ο επιστήμονας έχει γύρω του βιβλία, ενώ ο επαρχιώτης ένα μικρό μπογαλάκι με ρούχα.

«Θα διαβάσετε όλα αυτά τα βιβλία στο ταξίδι;» ρωτάει ο χωρικός.

«Όχι, αλλά ποτέ δεν ταξιδεύω χωρίς αυτά» αποκρίνεται ο βιολόγος.

«Και πότε θα τα διαβάσετε;»

Δευτέρα, 31 Αυγούστου 2015

Όσα παίρνει ο μέρμηγκας

Ant&seed1
Χτες έκοψα αχλαδάκια από μια απιδιά ελεύθερη, καταμεσίς στο δρόμο, που την είχε μπολιάσει κάποτε ο Θωμάς.

Για σκέψου.

Πέρασε κάποτε ένας άνθρωπος,κέντρισε ένα μάτι στο αγριόδεντρο, έφτιαξε μια αχλαδιά που δίνει τους καρπούς της έκτοτε σε τόσους άλλους ανθρώπους και άλλα πλάσματα που περνούν από δίπλα της. Αρκεί να την προσέξουν βέβαια οι άνθρωποι. Διότι συνήθως οι καταναλωτές δεν προσέχουν τίποτε στη διαδρομή προς τον στόχο τους, δεν ζουν καν τον δρόμο αλλά συμπεριφέρονται σαν να περνούν ένα τούνελ για να φτάσουν και να καταναλώσουν τον τελικό τους προορισμό. Τους βλέπω όποτε πηγαίνω στην πόλη, που νομίζουν ότι όσην ώρα βρίσκονται μέσα στο μετρό π.χ., δεν είναι ώρα της ζωής τους.

Κυριακή, 30 Αυγούστου 2015

Οι γελοιογραφίες του Σαββατοκύριακου!

 

Ξύπνα με όταν τελειώσει ο Σεπτέμβρης



Wake me up when September ends
Green Day
~~~~~~~~~~~~~~~~~
Ετούτο το καλοκαίρι της δυσαρέσκειας και της ζέστης φτάνει στο τέλος του. Μείναμε στην πόλη πιο πολύ απ” όσο αντέχουν τα νεύρα μας «κι οι ελπίδες μια απάτη μακρινή». Τα βράδια που πέφταμε ιδρωμένοι κι απογοητευμένοι στο κρεβάτι ψιθυρίζαμε κοιτώντας το ταβάνι: Ας ξυπνήσω όταν τελειώσει ο Αύγουστος.

Τώρα το λέμε και για τον Σεπτέμβρη.

Ο κόσμος γύρω μας απάνθρωπος και παράλογος, όπως συνηθίζει να είναι από καταβολής. Οι πρόσφυγες με τα παιδιά τους τρέχουν να ξεφύγουν, αλλά δεν έχουν πουθενά να πάνε. Η κυβέρνηση παραιτείται λίγες μέρες μετά το σφράγισμα του τρίτου μνημονίου κι οι Θεσμοί επικροτούν. Τόση δημοκρατία έχουμε να δούμε απ” το ’67.

Οι επερχόμενες εκλογές μοιάζουν πιο πολύ από ποτέ με τσίρκο τεράτων, μ” ένα καρναβάλι όπου μπορείς να δεις όλους τους ηλίθιους και τους γελοίους με μόνο ένα εισιτήριο.

Ο Αλέξης Τσίπρας ακούει φωνές

tsipras
Σύμφωνα με την εφημερίδα «Το Βήμα της Κυριακής στηρίζει τον Τσίπρα γιατί ο Τσίπρας λατρεύει τους ολιγάρχες», ο Αλέξης Τσίπρας παρομοίασε τον εαυτό του με τον Προμηθέα Δεσμώτη και είπε πως η Ζωή Κωνσταντοπούλου και ο Παναγιώτης Λαφαζάνης του έτρωγαν το συκώτι.
Ο Αλέξης Τσίπρας είπε στους συνεργάτες του πως, αν δεν ήταν η Κωνσταντοπούλου, ο Λαφαζάνης και κάτι άλλοι ενοχλητικοί, θα είχε περάσει το Μνημόνιο από τον Φεβρουάριο και οι πολίτες δεν θα αντιδρούσαν γιατί είναι χάπατα και καθυστερημένοι.

Παράλληλο πρόγραμμα σε παράλληλο σύμπαν

@Είπα και εγώ να αποσυρθώ για κανένα μήνα αλλά τελικώς θες να αγιάσεις και ο σύριζα πέρασα από την σοβαρότητα και κάθισα στην νεα πασοκρατία δεν σ΄ αφήνει.
@Μετά το ευλογημένο μνημόνιο του Πάγκαλου έχουμε και το καλύτερο μνημόνιο του Τσίπρα.
Τέτοιο αριστερό μνημόνιο ούτε ο Άδωνις δεν θα μπορούσε να σκεφτεί.
@Και τελικώς με χρονοκαθυστέρηση πάμε σε εκλογές. Για να εγκρίνουμε λέει ο συριζα την σωτήρια επιλογή του. 
@Δεν μας ρώτησε πριν…. έκανε την κουτσουλιά και μετά μας ρωτάει αν θέλουμε να την καταπιούμε. Αφού με την βοήθεια νεοπασόκων, γαλάζιων, ποταμιών για ξέπλυμα και τρυφερών μπουμπούκων μας την έχωσαν στο στόμα.

Ο Μεϊμαράκης ξυρίζει το μουστάκι για προεκλογικούς λόγους

Meimarakis Tsipras
Κορυφώνεται η προεκλογική αντιπαράθεση στο προτεκτοράτο, καθώς ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης αποφάσισε να ξυρίσει το μουστάκι του, για να ανταγωνιστεί τον Αλέξη Τσίπρα.
Καθώς όλο και πιο πολλοί ψηφοφόροι της Νέας Δημοκρατίας θεωρούν πως ο Αλέξης Τσίπρας εκφράζει καλύτερα την Δεξιά -και σκέφτονται να τον ψηφίσουν-, ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης αποφάσισε να ξυρίσει την μουστάκα, για να σταματήσει την διαρροή ψήφων προς τον ΣΥΡΙΖΑ που μετετράπη σε κόμμα «ο Τσίπρας και κάτι άλλοι».

Holocaust 2015 AD

Τα βαγόνια των αλόγων ξεκινούσαν απ” τη Θεσσαλονίκη, τη Βουδαπέστη, την Πράγα, το Παρίσι.

Μέσα εκεί στοιβαγμένοι ανά 70, άντρες και γυναίκες, παιδιά και γέροι. Υπήρχε ένα βαρέλι για τ” αποπατήματα τους. Ούτε νερό ούτε φαΐ ούτε χώρος να ξαπλώσουν. Όσοι δεν άντεχαν πέθαιναν όρθιοι.

Οι ραβίνοι προσεύχονταν στον Γιαχβέ και θύμιζαν στους συνταξιδιώτες τους την ιστορία του Ιώβ, που ποτέ δε διαμαρτυρήθηκε για όσα ο Θεός του έστειλε.
Όμως τα παιδιά έκλαιγαν κι οι γυναίκες τα έσφιγγαν στην αγκαλιά τους κι έκλαιγαν κι οι άντρες έσφιγγαν τα δόντια κι έκλαιγαν.

Τα θύματα ήταν Εβραίοι, υπάνθρωποι – της Ελλάδας, της Ιταλίας, της Ουγγαρίας, της Γαλλίας, της Πολωνίας, της Ευρώπης.

Οι θύτες ήταν οι Ναζί, οι Άρειοι, σε συνεργασία με τις υπηρεσιακές κυβερνήσεις κάθε κατεχόμενης χώρας.

Πέμπτη, 27 Αυγούστου 2015

Οι Μετεξεταστέοι

10982133_521075278046576_3679112323900155862_n
Ζω κι αναπνέω με τη λευτεριά του κατσίβελου. Οδηγώ με παράθυρα ανοιχτά, ένας λίβας καίει τα σπαρτά της κεφαλής μου, του μετώπου τις γραμμές, τα σωθικά. Διασχίζω τη δύστυχη χώρα. Στο πίσω κάθισμα, η δική μου Ντόροθι, οκλαδόν και ξυπόλητη, με τα κόκκινα γοβάκια πεταμένα. Η μυθολογία ξόφλησε, ο Σκίρων ο ληστής είναι τώρα μεγαλεργολάβος. Με αναγκάζει να του πλύνω τα πόδια στα διόδια. Με μπάρες κατεβασμένες ψάχνω μάταια στις τσέπες για ψιλά. Ψάχνω να βρω μυαλό, καρδιά, κουράγιο. Περνάμε την Ελευσίνα νύχτα. Χιλιάδες φωτάκια που αστράφτουν και λαμπυρίζουν, σουβλίζουν και κεντάνε το σκοτάδι της εθνικής οδού. Τα διυλιστήρια κατά τη διάρκεια της νυχτός είναι η Σμαραγδένια Πόλη. Αλλόκοτη ομορφιά μέσα στη δυσωδία, φουτουρισμός πλάι στις αρχαιότητες.

Τετάρτη, 26 Αυγούστου 2015

Οι αναρχικοί των τροπικών και ο Δίδυμος Πλανήτης


Χρειάστηκαν τρία χρόνια να φτάσουν στον Δίδυμο Πλανήτη. Αυτό το όνομα είχε διαδοθεί απ” την αρχή, καθώς το άλλο, το επιστημονικό, ήταν πολύ άχαρο και κανείς δεν το θυμόταν: Γ8111.

Ο Δίδυμος πλανήτης ήταν λίγο μικρότερος, απείχε 8111 έτη φωτός, κι είχε όλες τις προϋποθέσεις για να φιλοξενήσει ζωή. Οι αναλύσεις της τροχιάς του έδειξαν ότι είχε νερό σε υγρή κατάσταση.

Το πρόβλημα της απόστασης λύθηκε εύκολα. Το μόνο που χρειάστηκε ήταν να εργαστούν πάνω στο θέμα όλοι οι υπολογιστές του πλανήτη. Οι εξισώσεις που θα οδηγούσαν στην κατασκευή της σκουληκότρυπας, της χρονικής παράκαμψης που θα τους οδηγούσε πιο γρήγορα μέσα στον χώρο, μοιράστηκαν σε όλους τους προσωπικούς υπολογιστές, όλων των ανθρώπων, ως ένα λογισμικό-παιχνίδι που θύμιζε Κύβο του Ρούμπικ (με άπειρες επιφάνειες).

Τρίτη, 25 Αυγούστου 2015

Η Αγία Τριάδα των Μνημονίων και τα ποιήματα της Εξορίας



«Δεν υπάρχουν συμπτώσεις»
Δάσκαλος Όγκ Γουέι
~~~~~~~~~~~~~~~~~
Ο συμβολισμός είναι σαφής και αναντίρρητος: Την ημέρα που κοιμήθηκε η Παναγία οι κάποτε-λέγαμε-ότι-είμαστε-αριστεροί υπουργοί και βουλευτές, σε αγαστή σύμπνοια με τους δεξιούς, τους νεοφιλελεύθερους και τους κάποτε-λέγαμε-ότι-είμαστε-σοσιαλιστές, επέβαλαν το Τρίτο και Τρισχείριστο Μνημόνιο, εν μέσω χασμουρητών και ροχαλητών, σε μια Ολονυχτία Ολοκαυτώματος με θρησκευτική κατάνυξη (Πιστεύω εις μία ΤΙΝΑ, μητέρα παντοκρατόρισσα).

Είναι πλέον η επίσημη θρησκεία του Ελληνικού Κράτους (και όχι μόνο), το μνημόνιο, η ευρωλατρεία.

Οι Ύψιστοι Ιερείς, τα Όργανα των Θεσμών και του Σατανά, χειροκρότησαν την πλήρη υποταγή στο Σφράγισμα του Αντίχριστου, κι αύξησαν το χρέος κάθε Έλληνα κατά 2300 ευρώ, δίνοντας 23 δισεκατομμύρια στους Θεσμούς (στον εαυτό τους) και στις Τράπεζες.

222 βουλευτές προσκύνησαν και ψήφισαν ανερυθρίαστα το μνημόνιο νουμερο 3.

222 Χ 3 = 666

Ο Αντίχριστος φανερώθηκε τον Δεκαπενταύγουστο.

Δευτέρα, 24 Αυγούστου 2015

Hope is cuming (starring: Alexis Tsipras, Greek people)

Ένα κόμικ 20 καρέ επιχειρεί να προσεγγίσει με τον πιο απλ(οϊκ)ό τρόπο τι συνέβη στη χώρα μας τους τελευταίους οκτώ μήνες.

Κυριακή, 26 Ιουλίου 2015

Οι γελοιογραφίες του Σαββατοκύριακου!

Έχει τον τρόπο της η ζωή

Έχει τον τρόπο της η ζωή να σου κλείνει το μάτι. Είναι ζαβολιάρα με βλέμμα παιχνιδιάρικο. Σαν εκείνα τα «απροσάρμοστα» παιδιά του τελευταίου θρανίου. Εκείνα που έπαιζαν κλεφτοπόλεμο έξω από τα πνιγηρά θρανία και τα στειρωμένα βιβλία. Έχει τον τρόπο της σου λέω η ζωή… Σε καλημερίζει με δυο κλειστά ματάκια και ζαρωμένο, κόκκινο προσωπάκι. Πάει και χώνεται σε αδελφικές αγκαλιές από εκείνες που ξεχάσαμε στα οικογενειακά, σιωπηλά τραπέζια. Σε εκείνες τις αγκαλιές που περίμεναν καρτερικά τη σειρά τους. Έχει τον τρόπο της η άτιμη. Πάει και τρυπώνει σε δυο δακρυσμένα μάτια μιας μάνας που μίσησες γιατί σε καθόρισαν οι ανάσες της κι ήταν ετούτο (και με το δίκιο σου) πολύ βαρύ για να το αντέξεις. Μα έχουν τα δάκρυα πια, όπως κι εκείνα του φοίνικα, μια δράση λυτρωτική.