Πέμπτη, 30 Οκτωβρίου 2014

Και να βροντοφωνάξουμε: Φτάνει πια!


Και να βροντοφωνάξουμε: Φτάνει πια!

Κάποιες φορές τον βλέπεις και είναι να τον λυπάσαι, έτσι πεσμένο στα τέσσερα, όπως κατά δήλωσή του αρέσκεται.

Άλλες πάλι φορές παρασύρεσαι από αυτήν την αδυναμία σου να ερμηνεύσεις την συμπεριφορά του, την απίστευτη αδιαφορία του για την υστεροφημία του και σκέφτεσαι ότι κάποιοι ασφαλώς τον κρατάνε από τους γεννητικούς αδένες για τις βρομιές που έχει κάνει στο παρελθόν. Άγνωστο τι βρομιές, αλλά πάντως βρομιές - κι έτσι τον χρησιμοποιούν αυτοί οι ελεινοί, ως υποχείριό τους.

Ακόμα χειρότερα, όταν κυλιέσαι ακόμα βαθύτερα στον βούρκο της συνωμοσιολογίας και σκέφτεσαι ότι οι επίλεκτοι από την Διεθνή των οικονομικών δολοφόνων, τον έχουν κάνει να έχει λερωθεί επάνω του, από τον φόβο του, ο καημένος.

Τετάρτη, 29 Οκτωβρίου 2014

Οι γελοιογραφίες της ημέρας!

 

Τίτλοι τέλους..

     Μία μέρα μετά την επέτειο της αντίστασης του ελληνικού λαού εναντίον οποιουδήποτε επίδοξου κατακτητή,
     ..και τα σημάδια οδηγούν σε θλιβερές διαπιστώσεις:

     Συνηθίσαμε, δυστυχώς, τα κάγκελα.
     Συνηθίσαμε και τις αλυσίδες.
     Συνηθίσαμε σε μισθούς και συντάξεις πείνας.
     Συνηθίσαμε σε αδικαιολόγητους-ανύπαρκτους φόρους, χαράτσια, και κάθε είδους διαστροφή που γεννά το μυαλό των πολιτικών απατεώνων που κυβερνούν.

Το Όχι που έγινε Ναι


Το Όχι που έγινε Ναι

Ξέρεις πόσο δύσκολο είναι να κληρονομείς μια ιστορία σαν αυτή που έχτισαν με κόπο οι Έλληνες του χθες; Αναρωτήθηκες ποτέ γιατί αυτός ο τόπος στο παρελθόν γέννησε γενναίες ψυχές και λαμπρά μυαλά ενώ σήμερα μαστίζεται από μια αδράνεια που ανησυχεί κυρίως τους γέροντες του λαού;

Τρομάζουν λένε στα καφενεία γιατί πρώτη φορά βλέπουν τη νεολαία να σκύβει το κεφάλι. «Με τόση μόρφωση που έχουν σήμερα τα παιδιά μας είναι δυνατόν να δέχονται αβίαστα την καταστροφή ενός έθνους;», μου είπε ένας γείτονας που γεννήθηκε το '40 και έζησε μια άλλη Ελλάδα. Μια Ελλάδα που σήμερα έχει βυθιστεί μέσα σε ένα βάλτο και περιμένει ξανά και ξανά τους σωτήρες που της πίνουν το αίμα.

Είστε για έναν εμφύλιο ακόμα;


Εμφύλιος
Με αφορμή την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου, τις παρελάσεις, τα μέτρα ασφαλείας και τον ύμνο του ΕΑΜ στη μαθητική παρέλαση στο Χαλάνδρι, φούντωσε πάλι η συζήτηση για τους δεξιούς, τους αριστερούς και τον Εμφύλιο. Φυσικά, δεν κυριαρχεί η ψυχραιμία αλλά τα τσιτάτα. Από όλες τις πλευρές.


Την Ελληνική Ιστορία δεν την έμαθα από τα βιβλία του σχολείου. Σχεδόν τίποτα δεν έμαθα από τα βιβλία του σχολείου. Όλα τα έμαθα από άλλα βιβλία.

Δεν μπορεί να γραφτεί η πραγματική Ελληνική Ιστορία στα σχολικά βιβλία.

Γιατί μας κόβετε τα φτερά;


Γιατί μας κόβετε τα φτερά;

Ζούμε στην Ελλάδα του 2014 και σίγουρα κανένας από εμάς δεν θα φανταζόταν την τροπή που έχει πάρει η ζωή μας τα τελευταία χρόνια. Η κάθε μας μέρα είναι ένας αγώνας δρόμου δίχως τερματισμό.

Όταν ήμασταν μικρά αν μας ρωτούσε κάποιος πως φανταζόμαστε τη ζωή μας σε 10 χρόνια κανένας μας δεν είχε στο μυαλό του αυτή τη ζωή που ζούμε τώρα.

Οι περισσότεροι από εμάς δεν έχουμε δουλέψει, δεν έχουμε βγάλει δικά μας χρήματα ή δουλεύουμε εποχικά.

Δεν βαριόμαστε, έχουμε όρεξη, το φταίξιμο όμως δεν είναι δικό μας. Αυτή η δομημένη ανεργία θα μας φάει, αυτή μαστίζει τους περισσότερους νέους. 'Εχουμε καταντήσει οι βδέλλες της κοινωνίας, οι παρείσακτοι.

Νιώθουμε πως κάνενας δεν μας έχει ανάγκη, μα αν το μέλλον δεν είμαστε εμείς, ποιος θέλετε να είναι;

Τρίτη, 28 Οκτωβρίου 2014

ΟΧΙ άλλο κάρβουνο

Αναρωτιέμαι ποιό έθνος. Αυτό που πολέμησε στο μέτωπο ή των στρατηγών που το εγκατέλειψε και διέφυγε στην Μέση Ανατολή; Των ανθρώπων που βγήκαν στο βουνό αντάρτες ή των δοσίλογων που στη συνέχεια κυβέρνησαν τη χώρα με τον μανδύα του πατριώτη; Των κακόμοιρων που πέθαναν από την πείνα στην Κατοχή ή των μαυραγοριτών που έγιναν βιομήχανοι και εφοπλιστές φτιάχνοντας το success story της εποχής;

Η Ιστορία δείχνει πως υπάρχουν δύο έθνη. Αυτό που είναι έτοιμο να προασπίσει την ελευθερία και τα δικαιώματά του και ένα ακόμα που ανεμίζει σημαίες μπας και κρύψει στη σκιά τους όλες τις βρωμιές και τις προδοσίες.

ΟΙ ΓΕΛΟΙΟΓΡΑΦΙΕΣ ΤΟΥ "ΟΧΙ"


Τα αποτρόπαια πειράματα του Κάμερον και το Δόγμα του Σοκ


(Όσα θα διαβάσετε στο ακόλουθο κείμενο συνέβησαν στην πραγματικότητα -και συνεχίζουν να συμβαίνουν. Ο συγγραφέας δεν χρειάστηκε να χρησιμοποιήσει τη φαντασία του.)

1) Το θύμα
Η Γκέιλ Κάστνερ είναι ένας άνθρωπος χωρίς μνήμη. Το δωμάτιο της είναι γεμάτο από μικρά χαρτιά, όπου σημειώνει ό,τι δεν πρέπει να ξεχάσει. Αλλά συνήθως ξεχνάει ότι το σημείωσε.

Πιο πολύ από την καταστραμμένη προσωρινή της μνήμη, την ενοχλεί το κενό που υπάρχει. Η Γκέιλ δεν θυμάται τίποτα απ” όσα της συνέβησαν πριν τα είκοσι της χρόνια. Η παιδική της ηλικία, η εφηβεία, η αρχή της νεότητας, έχουν σβηστεί από τη συνείδηση της.

Δευτέρα, 27 Οκτωβρίου 2014

Οι γελοιογραφίες της ημέρας!

Τσολάκογλου ζείς, εσύ τους οδηγείς!..

     Μπορεί ο ήρωας φαντάρος του έπους του '40 να ξεχάστηκε και να είχε από τις μετέπειτα κυβερνήσεις την ίδια αντιμετώπιση και τις ίδιες τιμές με τους μαυραγορίτες,  τους δωσίλογους και τους κάθε λογής κουκουλοφόρους και συνεργάτες των γερμανών  της Κατοχής,

     ..μπορεί οι ήρωες της Αντίστασης (δεξιοί κι αριστεροί) να ξεχάστηκαν και να ''βρωμίστηκαν'' από κάθε λογής κατά φαντασία ''αντιστασιακούς'', και κάπηλους της Εθνικής Αντίστασης,
     ..από αυτούς που καταντούν όργανα της Νέας Κατοχής, όργανα παραγωγής Προεδρικών Διαταγμάτων που εξυπηρετούν την νέα Γκεστάπο εναντίον του ελληνικού λαού,

“Σκαρφαλώνοντας στην Ανάπτυξη”…

Η φωτογραφία είναι προχτεσινή και τραβήχτηκε την ώρα που η Αθήνα άρχιζε να μετατρέπεται σε λίμνη.
    Ένας φίλος – καλό παιδί αλλά περίεργος – ρωτούσε στην παρέα αν κάτι τέτοιες εικόνες (εικόνες ντροπής τις είπε) δημιουργούν, άραγε, άσχημες εντυπώσεις στο εξωτερικό για τη χώρα μας και αν επηρεάζουν αρνητικά τον τουρισμό ή μήπως τα πλήγματα ο τουρισμός τα δέχεται από τις απεργίες των ναυτεργατών και από τις πορείες στο κέντρο της Αθηνάς.
    Ο τύπος όπως καταλαβαίνετε είναι κολλημένος. Για να τον αποφύγουμε του εξηγήσαμε ότι η ερώτηση είναι δύσκολη. Και ότι άμα θέλει απαντήσεις στις δύσκολες ερωτήσεις του, να απευθύνεται στον Πορτοσάλτε, στον  Μπάμπη και στον Πρετεντέρη…

Ζήτω οι ελληνικές τράπεζες!


Τράπεζες
Μπορεί οι Έλληνες να έχουν στρες αλλά οι ελληνικές τράπεζες πέρασαν τα στρες τεστ και αυτό είναι πολύ σημαντικό για την χώρα μας, αφού συμπίπτει με την ηρωική επέτειο του ΟΧΙ της Eurobank στους Ιταλούς.


Βέβαια, διάφορα ξένα κέντρα συνωμοσίας και περιθωριακά ΜΜΕ -όπως το BBC, η Ντόιτσε Βέλε και οι Financial Times- υποστηρίζουν πως Εθνική, Πειραιώς και Eurobank απέτυχαν στα στρες τεστ αλλά αυτό οφείλεται αποκλειστικά στο γεγονός πως αυτές οι τράπεζες αρνήθηκαν ηρωικά να διαφημιστούν στα συγκεκριμένα ΜΜΕ, οπότε τώρα τις εκδικούνται.

Νέα πρωτιά για τους Έλληνες


Σαμαράς Βενιζέλος
Νέα δημοσκόπηση της Public Issue δίνει προβάδισμα 8,5 ποσοστιαίων μονάδων στον ΣΥΡΙΖΑ έναντι της Νέας Δημοκρατίας, και πολλοί είναι αυτοί που πιστεύουν πως η κυβέρνηση πρέπει να παραιτηθεί και να οδηγήσει τη χώρα στις εκλογές γιατί δεν έχει πια τη λαϊκή νομιμοποίηση.


Εγώ πιστεύω πως πρέπει να αφήσουμε την κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου να ολοκληρώσει το έργο της και οι εκλογές να γίνουν το 2016.

Είμαστε σχεδόν στη μέση της τετραετίας και δεν φαίνονται ακόμα τα αποτελέσματα της καλής δουλειάς που έχει κάνει η κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου.

Η δημοκρατία στα χρόνια του έμπολα


Ο νους είναι φτιαγμένος από λέξεις.

Ο κόσμος, ο ανθρώπινος κόσμος, είναι φτιαγμένος από λέξεις.

Αλλάζεις μια λέξη και αλλάζεις τον κόσμο.
~~{}~~
Οι τίτλοι είναι μιμίδια που χώνονται στο μυαλό σου σαν σκουλήκια. Ο Μάρκες τα κατάφερνε πολύ καλά με τα σκουλήκια αυτά: «Το χρονικό ενός προαναγγελθέντος θανάτου», «Περί έρωτος και άλλων δαιμονίων», «100 χρόνια μοναξιάς», «Ο έρωτας στα χρόνια της χολέρας».

~~{}~~
«Ο έρωτας στα χρόνια της χολέρας».

Αυτός ο τίτλος είναι ελκυστικός γιατί περιέχει τον έρωτα και τη χολέρα, τον έρωτα και το θάνατο.

Και όλοι θέλουν να διαβάζουν για τον έρωτα.

Ο έρωτας είναι η αρχή των πάντων.

Ο έρωτας είναι μια κοινωνικά αποδεκτή παράνοια και ο θρίαμβος της φαντασίας πάνω στην νοημοσύνη.

Με χρέωση Σαμαρά

Τους μεγάλους ηγέτες τους αναγνωρίζεις από τη διορατικότητά τους. Τους μικρούς, από την ευελιξία με την οποία αλλάζουν θέσεις. Ας πάμε λοιπόν στον ηγέτη Αντώνη Σαμαρά. Στις 27 Οκτωβρίου του 2011, σε μια ομιλία του αμέσως μετά την απόφαση για το κούρεμα του χρέους και τη νέα δανειακή σύμβαση (ήταν τότε που οι βουλευτές δεν μπορούσαν να βγουν ούτε στις παρελάσεις), δήλωσε για τις εξελίξεις και τη συμφωνία των Βρυξελλών:

«Τελικά, με το κούρεμα που αποφασίστηκε, το χρέος της χώρας μας το 2020 θα είναι όσο ήταν και το 2009, πριν μπούμε στο Μνημόνιο, δηλαδή 120% του ΑΕΠ! Αυτή η κυβέρνηση, όχι μόνο μας έφερε δύο χρόνια φορο-επιδρομών και λιτότητας, αλλά χωρίς ίχνος ντροπής τολμά και πανηγυρίζει πως, σε εννιά χρόνια από σήμερα, το 2020, θα μας έχει φτάσει και πάλι στο 2009 και μάλιστα υπό πολύ χειρότερες συνθήκες! Κι ενώ θα έχει εκποιηθεί μεγάλο μέρος της δημόσιας περιουσίας».

Κυριακή, 26 Οκτωβρίου 2014

Οι γελοιογραφίες του Σαββατοκύριακου!

 

ΜΕΤΡΟΝ ΑΧΡΗΣΤΟΝ

Αν υπάρχει μια εποχή που έχει καταρρίψει ΑΠΟΛΥΤΑ το περίφημο "μέτρον άριστον" είναι τούτη δω η παράνοια που έχουν μεταφράσει σαν καθημερινότητα οι άνθρωποι.  Η υπερβολή σ΄ολο το μεγαλείο της. Υπερβολικές, βουλιμικές επιθυμίες για το οποιοδήποτε σκατό κυκλοφορεί. Κσι δεν μιλάω μόνο για τους εθισμένους αποχαυνωμένους καταναλωτές της ύλης, στο "όλοι" συμπεριλαμβάνεται και η λεγόμενη ελιτ του πνεύματος, της επιστήμης της τεχνολογίας. Που θέλουν να φτάσουν αυτοί οι άνθρωποι επιτέλους? Τι θέλουν να αποκτήσουν? Υπάρχει ένα όριο, έστω και χαμένο κάπου στο βάθος του ορίζοντα,  που να είναι ΤΟ ΟΡΙΟ ΙΚΑΝΟΠΌΙΗΣΗΣ αυτής της απύθμενης και αρρωστημένης απληστίας που έχει θερίσει κάθε έννοια λογικής στον ανθώπινο νου? Αναρωτιέμαι υπήρξε τελικά, ποτέ, ένα τέτοιο όριο?

Όλοι εναντίον του συστήματος


Fuck the system Χαμός γίνεται τις τελευταίες ημέρες στη χώρα μας, αφού ο καθένας κατηγορεί τον άλλον πως ανήκει στο Σύστημα. Το σύνθημα δόθηκε μετά τη δήλωση της Γιάννας Αγγελοπούλου που είπε «είμαι απέναντι στο σύστημα».

Αμέσως, όλοι θέλησαν να πουν πως είναι ενάντια στο σύστημα, κατηγορώντας τους άλλους πως ανήκουν στο σύστημα.


Ο Πέτρος Τατσόπουλος, ο οποίος εργαζόταν επί χρόνια στο συγκρότημα Λαμπράκη και σήμερα είναι βουλευτής με καθημερινές παρουσίες σε όλα τα συστημικά ΜΜΕ δεν ανήκει στο σύστημα· είναι αντάρτης.

Ο κ. Τατσόπουλος κατηγόρησε τον Λάκη Λαζόπουλο πως ανήκει στο σύστημα, ενώ θεωρεί βέβαια συστημική και την Γιάννα Αγγελοπούλου.

Πολιτισμός ή βαρβαρότητα; (Οι άνθρωποι αυτοί είναι μια κάποια λΙsis)


«Βάρβαρος είναι όποιος πιστεύει στη βαρβαρότητα»
Claude Levi-Straus

«Οι άνθρωποι αυτοί ήσαν μια κάποια λύσις»
Κ.Π. Καβάφης
~
Υπάρχουν 7 δισεκατομμύρια τρόποι θέασης της πραγματικότητας -από την μεριά των ανθρώπων και μόνο.

Συνηθίζεται όμως να τους περιορίζουμε σε μόλις δύο: «Εγώ και ο άλλος».

Και στον πληθυντικό: «Εμείς κι αυτοί».

Η αντικειμενικότητα είναι ένας ακόμα γλαφυρός μύθος που κατασκεύασε το συλλογικό φαντασιακό της ανθρωπότητας.

Βάρβαρος είναι όποιος δεν αποδέχεται τους κανόνες του «δικού μου/μας» πολιτισμού. Και πολιτισμός δεν είναι τίποτα άλλο από τους κανόνες που διέπουν και καθορίζουν μια κοινωνία.