Δευτέρα, 13 Οκτωβρίου 2014

Οι γελοιογραφίες της ημέρας!

Η Ζωή εν τάφω




(Η Ζωή εν τάφω)
Φίλοι μου κουρέλια,
αγαπημένε Στέργιο, και αγαπητέ σκύλε,
είμαι η Ζωή.
Σκύλε, βρήκα τη δική σου διεύθυνση και γι' αυτό στέλνω το γράμμα σε 'σένα. Απευθύνεται Όμως και στον Στέργιο.
Σας γράφω από την εξωτική Πρέβεζα. Φαντάζομαι με ψάχνατε μέσα σε απίθανες καταστάσεις. Ενώ απλώς γύρισα στο πατρικό μου και έμεινα με τους γονείς μου.
"Η Ζωούλα γύρισε σπίτι της", όπως είπαν οι γείτονες.

ΣτΕ: Κατεδαφίζονται άμεσα τα αυθαίρετα που βρίσκονται στον αιγιαλό


B Το Συμβούλιο της Επικρατείας έκρινε πως θα κατεδαφίζονται υποχρεωτικά και άμεσα τα αυθαίρετα κτίσματα που βρίσκονται στον αιγιαλό. Σύμφωνα με το Συμβούλιο της Επικρατείας, η κατεδάφιση των αυθαίρετων κτισμάτων αποσκοπεί στην προστασία του αιγιαλού και του θαλάσσιου χώρου.

Κάποιοι αφελείς αναρωτιούνται γιατί το Συμβούλιο της Επικρατείας περίμενε να φτάσει το 2014 για να κρίνει πως θα κατεδαφίζονται τα αυθαίρετα κτίσματα στον αιγιαλό.

Η απάντηση είναι πολύ απλή:

Τώρα που το ΤΑΙΠΕΔ πουλάει σε ιδιώτες μερικές από τις ωραιότερες ελληνικές παραλίες, δεν μπορεί να τις πουλήσει μαζί με τα αυθαίρετα που βρίσκονται στον αιγιαλό. Και άντε να βρεις το σημείο που τελειώνει ο αιγιαλός και ξεκινάει η παραλία· άλλωστε, αυτό αλλάζει χρόνο με τον χρόνο.

Τι θα κάνει με τον ιδιοκτήτη του αυθαίρετου κτίσματος ο ιδιώτης που θα αγοράσει την παραλία;

Ο Μπέννυ κουμπαράς..

     Όχι, λέει, οι τράπεζες δεν θα χαρίσουν τα χρέη στο ΠαΣοΚ,
     ..απλώς αυτά θα πληρωθούν σε μία δόση το 2035!

     Τώρα: Πού θα τα βρουν να τα δώσουν;
     Φήμες λένε ότι στα γραφεία στην Χαρ.Τρικούπη, δεξιά μπαίνοντας στην είσοδο (εδώ και πολλά χρόνια τοΠαΣοΚ δεν έχει καμία σχέση με ό,τι βρίσκεται αριστερά. Μόνο δεξιά!),
     ..θα στήσουν έναν κουμπαρά-γουρουνάκι στο μέγεθος και το εκτόπισμα του προέδρου τους.
     ( Κάποιοι λένε πως τον έχουνε μετρήσει, τον έχουν κυβίσει, και βρήκαν πως μέσα σε κείνη την κοιλιά χωράνε τα 120 εκατομμύρια του χρέους τους. Σε κέρματα! )

Στην Αθήνα η κυρία Κλούνεϊ


George AmalΣτην Αθήνα βρίσκεται η σύζυγος του Τζορτζ Κλούνεϊ που είναι γνωστή δικηγόρος, οπότε, αν ο Τζορτζ Κλούνεϊ θελήσει να πάρει διαζύγιο, θα τον αφήσει με τα σώβρακα. Η κυρία Κλούνεϊ ήρθε στην Αθήνα για να δώσει νομικές συμβουλές στην κυβέρνηση για την επιστροφή των Γλυπτών του Παρθενώνα αλλά και την έξοδο της Ακρόπολης από το Μνημόνιο.


Η Αμάλ Αλαμουντίν Κλούνεϊ έφερε μαζί της μπομπονιέρες από τον γάμο της και τις μοίρασε στους υπουργούς της κυβέρνησης που της πέταξαν ρύζι.

Κάθε μπομπονιέρα έχει 6 κουφέτα -ένα για κάθε Καρυάτιδα του Ερεχθείου-, ενώ έχει μέσα ένα χαρτί που γράφει «Πάλι με χρόνια με καιρούς, πάλι δικά μας θα είναι».

Εσύ ο διαφορετικός

Εσύ ο διαφορετικός

Τρέχουν συνέχεια οι άνθρωποι. Τρέχουν όλο και πιο πολύ. Τρέχεις και εσύ μαζί τους.
Σαν αυτά τα τεράστια κοπάδια μικρών ψαριών διαλέγετε δρόμους, τους ακολουθείτε μαζί, καταβροχθίζεστε από μεγαλύτερα ψάρια συλλογικά.
Και πάντα αυτό που σε νοιάζει δεν είναι να σωθείς. Ακόμα και αν νοιώθεις τον κίνδυνο, δεν είναι αυτός που σε τρομάζει. Όχι όχι. Σε τρομάζει το να διαφέρεις. Να πάρεις μια στροφή διαφορετική από τον διπλανό σου, να φορέσεις λέπια διαφορετικά...

Και έτσι κυλάει όλη σου η ζωή.
Ξυπνάς και μηχανικά φοράς τον χαρακτήρα που σου έμαθαν να έχεις. Ακολουθείς το ρεύμα ενώ η καρδιά σου, σαν μικρό παιδί, ωρύεται και σε τραβάει προς την αντίθετη κατεύθυνση.
Ξοδεύεις για πράγματα που δεν σου αρέσουν, κάνεις το τραπέζι σε ανθρώπους που δεν συμπαθείς, ντρέπεσαι να πεις ποιός είσαι γιατί θα σε κρίνουν, φοβάσαι να κλάψεις γιατί αυτόματα θεωρείσαι αδύναμος, εξαντλείσαι από δίαιτες γιατί ξέρεις πως λίγοι πλέον έχουν την υπομονή να σε γνωρίσουν πραγματικά.

Μα όχι φίλε μου, δεν είναι αυτή η ζωή.

Για την Μαρία, καλλιτεχνικό Έιντζελ

Ο Αντώνης, δεν τα έπαιρνε τα γράμματα. Ο πατέρας του τον πήρε από το αυτί και τον έριξε στα βαθιά νερά, να βγάλει το μεροκάματο. Χωρίς δεύτερη κουβέντα βρέθηκε  στην οικοδομή που έχτιζε ο γέρος. Εργολάβος εμπειροτέχνης ήταν ο πατέρας του Αντώνη. Αυτά γίνανε όταν ο Αντώνης έμεινε απορριπτέος στα Μαθηματικά, τα Ελληνικά και σε δύο δευτερεύοντα, στη Δευτέρα Λυκείου. Μαύρο καλοκαίρι πέρασε με το σκεπάρνι στο χέρι να καθαρίζει τις τάβλες του πατέρα του, όταν δεν πηγαινορχότανε να φέρει κρύο νερό από το καφενείο του Αγγελή, τέσσερα τετράγωνα παρακάτω,  μ’ εκείνο το λιγδιασμένο φλασκί από φελιζόλ, για να δροσίζεται το συνεργείο των μαστόρων μέσα στην ανελέητη κάψα.

Κυριακή, 12 Οκτωβρίου 2014

Οι γελοιογραφίες του Σαββατοκύριακου!

Ο Άνθρωπος ανάμεσα στο χαμό και στα άστρα



«Και τιμούσαν τον Ιανό οι Ρωμαίοι, τον θεό της ειρήνης και του πολέμου, τον  θεό όλων των ενάρξεων και όλων των μεταβάσεων»

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

ΘΕΣΗ – Το πρώτο πρόσωπο του Ιανού

«Ο κόσμος ξεκίνησε χωρίς τον άνθρωπο και θα τελειώσει χωρίς αυτόν»
Claude Levi-Strauss

Έγραφα τις προάλλες ότι «η τέχνη είναι το άλλοθι της ανθρωπότητας».

Σήμερα νιώθω ότι η τέχνη, τα γράμματα, ο πολιτισμός είναι το ψευδές άλλοθι των δολοφόνων.

Αν αντιμετωπίσουμε την ανθρωπότητα ως ολότητα και ζυγιάσουμε τα εγκλήματα, τότε πως μπορεί ο πολιτισμός να εξισορροπήσει τη φρίκη;
~
Οι καλλιτέχνες αυταπατώνται, ζουν τον προσωπικό τους μύθο, καθώς πιστεύουν ότι η τέχνη είναι η συνείδηση της ανθρωπότητας.

Η συνείδηση του πιο καταστροφικού είδους είναι πλημμυρισμένη αίμα. Και όχι μόνο συνανθρώπων.

Ο Σαμαράς στοχοποίησε τον Πρετεντέρη


Σαμαράς Πρετεντέρης
Ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς υπερασπίστηκε τον δημοσιογράφο Γιάννη Πρετεντέρη από το βήμα της Βουλής και κατηγόρησε τον ΣΥΡΙΖΑ πως έχει στοχοποιήσει τον Γιάννη Πρετεντέρη εξαιτίας της απόφασης του ΣΥΡΙΖΑ να μη συμμετέχουν οι βουλευτές στις εκπομπές του Πρετεντέρη, μετά το άρθρο του με τον τίτλο «Ζωή Κασιδιάρη». Η πραγματικότητα είναι εντελώς διαφορετική.


Είναι ο Αντώνης Σαμαράς που στοχοποίησε τον Γιάννη Πρετεντέρη.

Το φουσκωμένο στήθος του χρυσαυγίτη

Σ' αυτήν τη χώρα ούτε χρυσαυγίτης δεν μπορείς να γίνεις! Πες ότι σε χτυπάει μια πέτρα, ότι παθαίνεις ένα ελαφρύ εγκεφαλικό, ότι σου διαλύει το νευρικό σύστημα ένας ιός και αποφασίζεις να ενταχθείς στον Λαϊκό Σύνδεσμο. Δεν αρκεί να το αποφασίσεις, πρέπει να υπερπηδήσεις και διακόσια εμπόδια τουλάχιστον. Να ξυρίσεις την κεφάλα σου, να πάρεις σαράντα κιλά, να ξεχάσεις τα ελληνικά και την ορθογραφία τους, να μειώσεις τον δείκτη της νοημοσύνης σου κατά 60%, να γίνεις κάθαρμα, ρατσιστής, ναζιστής, τραμπούκος, ρουφιάνος. Κι αυτά, πάει στο διάολο, αντέχονται. Μη μου ζητάς όμως, ρε φίλε, να μην φοράω πουκάμισα τύπου χονολουλού και να μην ακούω Στανίση, γιατί αυτό δεν αντέχεται με τίποτα.

Λίγο φεγγάρι...


Λίγο φεγγάρι...

Από μια χαραμάδα τόση δα γλιστρά το φως του φεγγαριού και κάνει σχέδια στο ξύλινο πάτωμα κι εγώ στην όψη του να κάνω όνειρα σαν τα παιδάκια...έχει μια θλίψη η νύχτα αυτή, έτσι χωρίς λόγο κι αυτό είναι που την κάνει πιο τρομαχτική...οι νύχτες είναι οι ώρες που εμφανίζονται οι σκιές της ημέρας...

Εμφανίζονται και εσύ σαν μαριονέτα τις κοιτάζεις...γελάς καμιά φορά για τις λίγες στιγμές ευτυχίας και έπειτα κλαις με λυγμούς για όσα στοιχειώνουν τα όνειρα σου...

Λίγο φεγγάρι...το έχω ανάγκη απόψε γιατί τελείωσε στο μέσα μου κάθε σταγόνα ελπίδας...μια θλίψη γιατί ξέρω πως το αύριο θα είναι ίδιο με το σήμερα που φεύγει...μια θλίψη γιατί χτίζω όνειρα και μου τα ακρωτηριάζουν...μια θλίψη γιατί θέλω να πετάξω μακριά κι όμως είμαι ακόμα εδώ εγκλωβισμένη σε μια ρουτίνα που μου τρώει την ψυχή...μια ρουτίνα που μου κλέβει τη ζωή...μια ζωή που ονειρεύτηκα διαφορετικά...τι νόημα όμως έχουν όλα αυτά;

Ψήφος εμπιστοσύνης στο προτεκτοράτο


Βουλή Διαβάζοντας σήμερα για την παροχή ψήφου εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση Σαμαρά και τα όσα ειπώθηκαν χτες στη Βουλή -και δεν τα παρακολούθησα ζωντανά-, αναρωτιέμαι τι νόημα έχει η διαμάχη για την ψήφο εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση ενός προτεκτοράτου. Γιατί η Ελλάδα είναι προτεκτοράτο.

Τους τελευταίους μήνες δεν παρακολούθησα καθόλου τηλεόραση και απέφευγα τις πολιτικές ειδήσεις γιατί δεν είναι ούτε πολιτικές, ούτε ειδήσεις.

Συνειδητοποιώ τώρα πως η ελληνική τηλεόραση -εξαιτίας της ραγδαίας πτώσης των κυρίαρχων καναλιών- έχει γεμίσει από μικρά κανάλια με δημοσιογράφους που είναι στα αζήτητα, οι οποίοι καλούν έναν βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας και έναν του ΣΥΡΙΖΑ, τους βάζουν να τσακώνονται, και δημιουργούν την εντύπωση πως στη χώρα συμβαίνουν μεγάλα πολιτικά γεγονότα.

Εγώ και το Γιατί


Εγώ και το Γιατί

Καμιά φορά είναι σαν να κοιμάσαι και να ξυπνάς μ’ αυτό το ένα, ίδιο παράπονο. Αόριστο και μαρτυρικό να σε κυνηγάει κάθε λεπτό της ημέρας. Μέρα μπήκε, νύχτα ήρθε κι έφυγε, κι αυτό εκεί, επίμονο, πεισματάρικο και αυτοτελές. Πιάνω τον εαυτό μου να το κοιτάζει κατάματα με άλλο παράπονο και να το ανακρίνω με ένταση. Γιατί επιμένεις ; τι θες ; Νομίζεις θα αλλάξει κάτι όσο κι αν με κυνηγάς ; Αν ήταν στο χέρι μου δεν θα υπήρχες.

Κι όσο πεισματικά ή τρυφερά του το λες, άλλο τόσο παραμένει, σταθερό στην άποψη του και υπόσταση. Σαν να θέλει να σε πνίξει μες το δικό του συναίσθημα απλά γιατί πρέπει να κερδίσει. Εγωιστικό απ’ τη φύση του με ένα τεράστιο « Γιατί » καρφιτσωμένο στη βιτρίνα του, κιτρινισμένο μπορεί, ξεπερασμένο απ’ το χρόνο ίσως, όμως εκεί, καρφιτσωμένο κι απαράλλακτο.

Σάββατο, 11 Οκτωβρίου 2014

Η ψυχή μου μου μίλησε


surreal-man-with-hands-covering-face
Η ψυχή μου μου μίλησε και μου -δίδαξε -ν’ αγαπώ εκείνους πού οι άνθρωποι μισούν και να είμαι φίλος μ’ εκείνους πού οι άνθρωποι περιφρονούν.

Η ψυχή μου μου φανέρωσε ότι ή αγάπη εκδηλώνεται όχι μονάχα στο πρόσωπο πού αγαπά, άλλα και στο πρόσωπο πού αγαπιέται.

Πριν ή ψυχή μου μου μιλήσει, ή αγάπη ήταν στην καρδιά μου σα μια λεπτή κλωστή πιασμένη από δυο πασσάλους.

Άλλα τώρα ή αγάπη έγινε ένας φωτεινός κύκλος πού αρχή του είναι το τέλος του, και το τέλος του ή αρχή του. Περιβάλλει καθετί πού υπάρχει κι απλώνεται σιγά σιγά για ν’ αγκαλιάσει όλα όσα θα υπάρξουν.

Η ψυχή μου με συμβούλεψε και μ’ έμαθε να διακρίνω την κρυμμένη ομορφιά του δέρματος, τού παραστήματος, και, του χρώματος. Με δίδαξε να στοχάζομαι εκείνο πού οι άνθρωποι ονομάζουν άσχημο μέχρι ν’ ανακαλύψω την αληθινή του γοητεία κι ομορφιά.