Πέμπτη, 12 Φεβρουαρίου 2015

Δαγκοκάβλης Καιρός

XIOS1
Ήρθε στην μικρή μας πολιτεία ο Δαγκοκάβλης καιρός. Συμπαθάτε με αλλά έτσι το λέμε. Κοντά στο μηδέν η θερμοκρασία και μανιασμένος βοριάς. Απόγευμα που σε άλλες περιστάσεις θα έβαζες κάργα τη σόμπα να δουλεύει και αναπαυτικά στον καναπέ, θα ξεφύλλιζες καμιά εφημερίδα, θα έπιανες κανένα βιβλίο, ή θα κουβέντιαζες χαλαρά τις ειδήσεις της μέρας με την καλή σου. Κι όμως, έγινε αλλιώς. Καβάλα  στο (ιστορικό, ένδοξο και μάλλον αρχαίο) μηχανάκι πήγες στην Πλατεία. Τι σε έσπρωχνε για εκεί; Ότι έσπρωξε εκατοντάδες συμπολίτες, να βρεθούν εκεί.
Μπαμπουλωμένοι, παλτοσφιγμένοι, κασκολοδεμένοι. Είπαμε, ο Δαγκοκάβλης δεν παλεύεται εύκολα.  Κι εκεί βρεθήκαμε. Γνωστοί και άγνωστοι. Καινούργιοι και παλιοί. Το καλαμπούρι είναι ότι με κουκούλες, γάντια, κασκόλ, full face, και άλλα παραφερνάλια, περνούσες δίπλα από τον γνωστό κι ήταν σα να συναντηθήκατε στον Πόλο. Η Πλατεία ψιλογέμισε. Φώτιζε το Μετζιτιέ Τζαμί κι ο Μιναρές, αυτό που οι φασίστες έλεγαν να γκρεμίσει. Εκεί μαζευτήκαμε, με λίγες κουβέντες, καλή μουσική κι ένα κονιακάκι στο φλασκί.  Ξέρουμε ότι οι ξερόλες στα κανάλια θα μας που πάλι, άλλα των αλλών. Χαμογελάσαμε. Εμείς πάντως μαζευτήκαμε. Όχι για μεγάλα πράγματα. Για μια ζεστή καλησπέρα, μια αγκαλιά κι ένα γαμώτο.

redkangaroo 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου